Dlaczego Księżyc oddala się od Ziemi z prędkością 3,8 cm rocznie i co to oznacza?
Lua oddala się od Terra w średnim tempie 3,8 centymetra rocznie, co potwierdzają pomiary laserowe prowadzone od lat 70. XX wieku. Proces ten zachodzi w wyniku oddziaływania grawitacyjnego między dwoma ciałami i tarcia pływów oceanicznych. Esse stopniowy ruch już kumuluje wymierne efekty i projektuje znaczące zmiany w skali milionów lat.
Naukowcy z NASA i międzynarodowych obserwatoriów śledzą to zjawisko od dziesięcioleci. Przeniesienie momentu pędu z Terra na Lua wyrzuca satelitę na wyższe orbity. Proces jest powolny, ale stały.
Jak działa mechanizm usuwania
Tarcie pływowe spowalnia obrót Ziemi. Parte energii rotacyjnej planety jest przenoszone na orbitę Księżyca.
Mechanizm ten jest zgodny z zasadą zachowania momentu pędu w układzie Terra-Lua. Siła pływowa wytwarza moment obrotowy, który odpycha Księżyc podczas hamowania Terra.
Precyzyjne pomiary wykorzystują reflektory pozostawione przez misje Apollo na powierzchni Księżyca. Lasers wysłany z Terra mierzy odległość z dokładnością do milimetra.
Wpływ na długość dni
Obrót Terra traci około 1,7 milisekundy na stulecie. Há 600 milionów lat temu ziemski dzień trwał około 21 godzin.
Za około 50 tysięcy lat dzień będzie o 1 minutę dłuższy niż obecne 24 godziny. Daqui 200 milionów lat temu dzień mógł trwać 25 godzin.
Zmiana zachodzi niezauważalnie na ludzką skalę. Fósseis starożytnych koralowców potwierdza krótsze dni w przeszłości geologicznej.
Oczekiwany wpływ na pływy oceaniczne
Siła grawitacji Lua maleje wraz z kwadratem odległości. Marés wzloty i upadki mają zwykle mniejszą amplitudę w czasie.
W regionach z szerokimi pływami, takimi jak Baía od Fundy do Canadá, zmienność będzie stopniowo zmniejszana. Pierwsze skutki odczują Ecossistemas lasów namorzynowych i ujść rzek.
- Średnia amplituda pływów powinna spaść o około 20% w ciągu 100 milionów lat
- Niższe mieszanie składników odżywczych w oceanach przybrzeżnych
- Zmiana wzorców erozji i sedymentacji wybrzeża
- Możliwy wpływ na gatunki, których reprodukcja zależy od cyklu pływów
Stabilność osi Ziemi pod kontrolą
Lua działa jako stabilizator osi obrotu Terra. Sem tego efektu, nachylenie osiowe będzie się bardziej różnić, podobnie jak w przypadku Marte.
Większe wahania nachylenia spowodowałyby ekstremalne zmiany klimatyczne. Períodos lodowce i intensywne ocieplenie będą występować naprzemiennie częściej.
Badania wskazują, że obecna stabilizacja utrzymuje nachylenie na poziomie około 23,5 stopnia. W miarę oddalania się Lua efekt ten stopniowo będzie się zmniejszał.
Projekcja salda końcowego
Separacja będzie kontynuowana, aż układ osiągnie nową równowagę. Lua powinien ustabilizować się w odległości około 550 tysięcy kilometrów od Terra w porównaniu z obecnymi 384 tysiącami kilometrów.
W tym momencie obrót Ziemi i okres obiegu Księżyca zostaną zsynchronizowane. Um Dzień ziemski będzie trwał około 47 dni bieżących, co odpowiada miesiącowi księżycowemu.
Proces ten zajmie miliardy lat. Sol stanie się czerwonym olbrzymem, zanim zostanie osiągnięta pełna równowaga.
Zjawisko to demonstruje dynamiczną ewolucję układu Terra-Moon. Pesquisas w dalszym ciągu udoskonala pomiary i prognozy długoterminowe.
