Skamieniałości w Indiach odsłoniły prehistorycznego węża Vasuki indicus o długości do 15 metrów

Cientistas zidentyfikował nowy gatunek kolosalnego węża, który żył około 47 milionów lat temu w regionie, w którym obecnie znajduje się Índia. Gad nazwano Vasuki indicus i mierzył od 11 do 15 metrów długości. Odkrycie szczegółowo opisano w badaniu opublikowanym w środę w czasopiśmie Scientific Reports. Skamieniałości odnaleziono w kopalni węgla brunatnego w stanie Gujarat, na zachodzie kraju. Pesquisadores twierdzą, że zwierzę to może należeć do największych węży, jakie kiedykolwiek zamieszkiwały planetę. Odnaleziona struktura kości sugeruje drapieżnika o mocnym ciele i dyskretnych atakach.

Analiza szczątków wskazuje, że Vasuki indicus należy do wymarłej rodziny madtsoiidae. Linia Esta pojawiła się na subkontynencie indyjskim, zanim rozprzestrzeniła się na inne części Ásia i Europa. Szacunkowa wielkość zwierzęcia konkuruje ze słynnym Titanoboa, który do tej pory był absolutnym rekordem największego węża w historii. Paleontolodzy Debajit Datta i Sunil Bajpai, odpowiedzialni za opis okazu, odnaleźli skamieniałe kręgi z kopalni Panandhro. Nazwa wybrana dla gatunku jest hołdem dla Vasuki, mitycznego węża należącego do hinduskiego bóstwa Shiva.

Localização i szczegóły wykopalisk na Gujarat

Odkrycie miało miejsce w środowisku przemysłowego wydobycia węgla. Kręgi zachowały się w warstwach osadów z okresu Eoceno Médio. Esta Era Terra naznaczona była wysokimi globalnymi temperaturami, które sprzyjały gigantyzmowi u gadów zimnokrwistych. Kopalnia Panandhro dostarczyła już inne zapisy kopalne ważne dla zrozumienia starożytnej fauny azjatyckiej. Stan zachowania fragmentów pozwolił na precyzyjne modelowanie kręgosłupa zwierzęcia.

Dane geologiczne potwierdzają, że w czasach, gdy wąż żył, region ten był tropikalnym bagnem. Wilgotny i gorący klimat umożliwił metabolizm niezbędny do utrzymania organizmu o długości 15 metrów. Grubość znalezionych kręgów wskazuje, że trzon wskaźnika Vasuki był niezwykle szeroki. Especialistas uważa, że ​​nie była ani szybką pływaczką, ani gonicielką na otwartym polu.

Zachowanie fizyczne i łowieckie Características

Devido do wymiarów szkieletu, poruszanie się węża było powolne i celowe. Szacunkowa waga zwierzęcia wskazuje, że większość czasu spędzało ono w bezruchu, czekając na ofiarę. Badanie wskazuje na podobieństwa morfologiczne ze współczesnymi anakondami, znanymi ze swojej siły ściskającej. Vasuki indicus prawdopodobnie stosował technikę zasadzki, aby łapać swoje ofiary na bagnistej glebie.

• Całkowita długość Comprimento szacowana jest na 11–15 metrów.
• Masywny korpus Peso przystosowany do unieruchomienia dużej ofiary.
• Presença o grubych kręgach wskazujących na szeroki i cylindryczny korpus.
• Classificação z rodziny madtsoiidae, obecnie całkowicie wymarły.
• Habitante z tropikalnych ekosystemów słodkowodnych i namorzynowych.

Gigantyzm u tych gatunków jest bezpośrednio powiązany ze średnią roczną temperaturą otoczenia. Quanto Im cieplejsze miejsce, tym większy maksymalny rozmiar może osiągnąć wąż bez uszczerbku dla swoich funkcji życiowych. W przypadku prehistorycznego Índia termometry zanotowały średnie znacznie wyższe niż dzisiejsze. Isso wyjaśnia, w jaki sposób gadowi udało się pokonać barierę 10 metrów, która ogranicza większość współczesnych gatunków.

Comparação z Titanoboa i innymi gigantycznymi wężami

Społeczność naukowa debatuje obecnie, czy Vasuki indicus przewyższa Titanoboa cerrejonensis pod względem masy, czy tylko długości. Titanoboa, znaleziony w Colômbia, żył 60 milionów lat temu i osiągnął 13 metrów. Nowe odkrycie Indii sugeruje, że granica wielkości gadów łuskowatych może być większa niż wcześniej przewidywano. Obydwa gatunki dzielą podobne nisze ekologiczne, pełniąc rolę największych drapieżników w swoich ekosystemach.

Rodowód indicus Vasuki jest wyjątkowy i dostarcza wskazówek na temat powiązań między kontynentami w przeszłości. Subkontynent indyjski wciąż znajdował się w fazie zderzenia z płytą eurazjatycką, kiedy istniało to zwierzę. Obecność tak dużego węża utwierdza w przekonaniu, że region ten służył jako ważny korytarz ewolucyjny. Rodzina Madtsoiidae przetrwała miliony lat, zanim całkowicie zniknęła z powodu globalnej zmiany klimatu.

Wyniki badania podkreślają znaczenie ochrony stanowisk paleontologicznych na obszarach aktywnych górniczo. Sem podczas akcji ratunkowej naukowców z Gujarat, ten rekord zostałby na zawsze utracony przez koparki przemysłowe. Trwają badania mające na celu ustalenie, jaka była zwykła ofiara giganta. Fragmentos od innych zwierząt znalezionych w tej samej warstwie gleby sugeruje dietę bogatą w krokodyle i duże ryby.