Naukowcy znaleźli we Francji ponad 100 skamieniałych jaj dinozaurów
Niezwykłe odkrycie w południowym regionie Mèze França ujawniło ponad 100 skamieniałych jaj dinozaurów w ciągu zaledwie kilku miesięcy wykopalisk. Znaleziska pochodzą z górnej części Cretáceo, między 74 a 65 milionami lat temu i stanowią jedno z największych złóż skamieniałych jaj, jakie kiedykolwiek znaleziono na planecie.
Paleontolog Alain Cabot i jego córka Marina rozpoczęli nowe kampanie wykopaliskowe w Musée-Parc des Dinosaures w październiku ubiegłego roku. Liczba znalezionych jaj przekroczyła wszelkie oczekiwania. Podczas poprzednich prac w tym samym miejscu przypadki występowania więcej niż pół tuzina jaj w jednym gnieździe były rzadkie. „Do tej pory znaleźliśmy gniazda zawierające 4 lub 6 jaj, najwyżej tuzin. Ale sto… Nigdy nie widziałem czegoś podobnego” – stwierdził Cabot w raporcie z odkrycia.
Características skamieniałych jaj
Jaja mają średnicę mniej więcej piłki nożnej i są ułożone w gniazdach blisko siebie. Rozmieszczenie sugeruje złożony wzór reprodukcji tych prehistorycznych zwierząt. Analizy przeprowadzone przez Universidade i Montpellier wskazują na obecność co najmniej dziesięciu różnych gatunków wśród zebranych skamieniałości.
Pesquisadores zidentyfikował podobieństwa z jajami znalezionymi w Patagônia i Argentina. Odkrycie przyczynia się do zrozumienia, w jaki sposób różne grupy dinozaurów rozmnażały się i współistniały w określonych regionach. Większość odzyskanych jaj była już pusta w momencie skamieniałości. Zakonserwowane w środku zarodki Sem Określenie dokładnie, który gatunek złożył każde jajo, stanowi poważne wyzwanie dla społeczności naukowej.
DESCUBREN EN FRANCIA LOS HUEVOS DE LOS DINOSAURIOS MÁS GRANDES DE LA TIERRA 🦖🌍
— Alejandro Cacho (@Cachoperiodista) May 14, 2026
¿Cómo es posible que dos nidos separados por un océano entero sean prácticamente iguales? 👇 pic.twitter.com/GEld15eJaK
Pochodzenie Possível u tytanozaurów
Dowody wskazują, że najbardziej prawdopodobnymi kandydatami do pozostawienia jaj na miejscu są tytanozaury. Dinozaury zauropody Esses były roślinożernymi czworonogami kolosalnych rozmiarów:
- Comprimento: do 12 metrów
- Peso: do 90 ton
- Dieta: wyłącznie roślinożerny
- Distribuição: Znaleziono na wielu kontynentach
- Período: Jurássico i Cretáceo
Miejsce Mèze dostarczyło szczątków szkieletowych tych olbrzymów jeszcze przed odkryciem jaj. Além tytanozaurów paleontolodzy zidentyfikowali również dowody na istnienie rabdodontów i dromeozaurów w regionie w ciągu dziesięcioleci zgromadzonych badań.
Depozyt globalny Importância
Obszar obejmuje około 50 kilometrów kwadratowych i znajduje się na obszarze, który pozostał stosunkowo niezbadany. Alain Cabot klasyfikuje to miejsce jako trzecie pod względem znaczenia złoże skamieniałych jaj na świecie. Apenas dwa regiony rywalizują ze sobą pod względem znaczenia: pustynia Gobi w Ásia Central i stan Montana w América w Norte.
Utworzenie muzeum w 1997 roku miało szczególny cel ochronny. Após odkryto po raz pierwszy w 1996 r., a rabusie rozpoczęli poszukiwania skamieniałości na tym miejscu. Instytucja zaczęła chronić stanowisko archeologiczne przed nielegalnym zawłaszczeniem materiału naukowego. Ciągły nadzór umożliwił naukowcom prowadzenie systematycznych badań przez dziesięciolecia.
Pistas w sprawie wyginięcia dinozaurów
Magnetostratygrafia osadów Estudos ujawniła nieoczekiwane informacje na temat upadku dinozaurów. Nos miliony lat przed uderzeniem asteroidy 66 milionów lat temu różnorodność gatunków składających jaja w tym miejscu stopniowo malała.
Cabot interpretuje te dane jako wskazujące, że zniknięcie dinozaurów może mieć głębsze korzenie, niż wcześniej sądzono. Kataklizm mógł jedynie przyspieszyć trwający już proces upadku. Stopniowe zmiany środowiskowe mogły wpływać na populacje dinozaurów przez miliony lat przed ostatecznym wydarzeniem.
Osady wykazują zróżnicowanie warstw odpowiadające różnym okresom klimatycznym i środowiskowym. Zapisy geologiczne Esses służą jako strony księgi paleontologicznej, która opowiada historię prehistorycznego życia w południowym França. Warstwa Cada dodaje kontekst znalezionym w niej odkryciom kopalnym.
Badania toczą się w szybkim tempie. Złoże Mèze obiecuje ujawnić jeszcze więcej tajemnic na temat tego, jak te niezwykłe zwierzęta żyły, rozmnażały się i ostatecznie zniknęły z planety. Odkrycia przyczyniają się do udoskonalenia modeli naukowych dotyczących ewolucji dinozaurów w okresie górnego Cretáceo.
