دانشمندان لایه 20 کیلومتری سنگ را شناسایی کردند که جزایر برمودا را بدون آتشفشان فعال در مثلث پشتیبانی می کند.

محققان از شناسایی یک ساختار زمین‌شناسی غیرعادی در زیر مجمع‌الجزایر برمودا، واقع در اقیانوس اطلس شمالی خبر دادند. این لایه سنگ با ضخامت حدود 20 کیلومتر، اندکی چگالی کمتری نسبت به مواد اطراف دارد و به عنوان یک تکیه گاه طبیعی عمل می کند و ارتفاع منطقه را حتی پس از پایان فعالیت آتشفشانی بیش از 30 میلیون سال پیش حفظ می کند. این مطالعه بر اساس تحلیل‌های لرزه‌ای نشان می‌دهد که این سازند بین پوسته اقیانوسی و گوشته زمین قرار گرفته است.

این کشف توضیح می دهد که چرا کف دریا در اطراف برمودا در مقایسه با مناطق همسایه در اقیانوس اطلس بین 400 تا 600 متر بالاتر است. برخلاف سایر جزایر آتشفشانی که با سرد شدن پوسته تمایل به فرو رفتن دارند، برمودا به لطف این لایه اضافی موقعیت مرتفع خود را حفظ می کند. دانشمندان از داده‌های امواج لرزه‌ای زمین‌لرزه‌های دوردست برای نقشه‌برداری از زیرسطح تا عمق حدود ۵۰ کیلومتری استفاده کردند.

این سازه هیچ ارتباطی با گزارش های تاریخی ناپدید شدن در منطقه معروف به مثلث برمودا ندارد. این تحقیق به طور انحصاری بر روی زمین شناسی منطقه متمرکز است و یک فرآیند نادر از پشتیبانی بدون نیاز به منابع گرمای فعال در گوشته را برجسته می کند.

روشهای مورد استفاده در تحقیق

محققان سوابق صدها زمین لرزه جهانی ثبت شده توسط یک ایستگاه لرزه نگاری دائمی در برمودا را تجزیه و تحلیل کردند. این تکنیک تشخیص تغییرات در سرعت امواج لرزه ای را در حین عبور از لایه های سنگی مختلف ممکن کرد. این رویکرد ناپیوستگی هایی را نشان داد که نشان دهنده وجود لایه غیرعادی درست در زیر پوسته است.

در شرایط عادی، پوسته اقیانوسی مستقیماً روی گوشته قرار دارد، بدون واسطه ضخیم. در مورد برمودا، این پیکربندی به طور قابل توجهی متفاوت است و این منطقه را در بین جزایر اقیانوسی منحصر به فرد می کند. داده های پردازش شده تأیید می کند که ضخامت 20 کیلومتری بیشتر از ضخامتی است که در سازندهای مشابه در مکان های دیگر مشاهده شده است.

منشا تشکیل سنگ

این لایه احتمالاً در دوره فعالیت های آتشفشانی برمودا، بین 30 تا 35 میلیون سال پیش، شکل گرفته است. مقداری از ماگما در حال افزایش به سطح نرسیده و در زیر پوسته تجمع یافته و در آنجا سرد و جامد می شود. این ماده باقیمانده که چگالی کمتری نسبت به گوشته اطراف دارد، اثر شناوری شبیه به مواد سبک بر روی مواد متراکم ایجاد می کند.

محاسبات نشان می دهد که تفاوت در چگالی، اگرچه کم است، اما برای حفظ ارتفاع در طول میلیون ها سال کافی است. این ساختار به عنوان یک پایه یکپارچه برای صفحه تکتونیکی عمل می کند و تعادل ایزواستاتیک را بدون دخالت حرارتی فعلی حفظ می کند.

• تشکیل با تزریق مواد گوشته به پوسته رخ داد.
• خنک سازی یک سکوی سنگی پایدار ایجاد کرد.
• هیچ مدرکی دال بر وجود ستون گوشته فعال در منطقه وجود ندارد.
• مقایسه با جزایری مانند هاوایی ناهنجاری برمودا را برجسته می کند.

مقایسه با سایر جزایر اقیانوسی

بسیاری از جزایر آتشفشانی برای حفظ ارتفاع خود به ستون های گوشته داغ متکی هستند، مانند مجمع الجزایر هاوایی. در این مناطق، حرکت صفحه تکتونیکی به دور از نقطه داغ منجر به فرورفتن تدریجی پوسته سرد شده می شود. در برمودا، با این حال، عدم وجود آتشفشان اخیر منجر به فرونشست قابل توجهی نشده است.

Leia Tambem

تحقیقات نشان می دهد که والدین از نحوه استفاده فرزندانشان از هوش مصنوعی بی اطلاع هستند

خرده فروشی دیجیتال ارزش گوشی هوشمند Galaxy S25 5G را با پاداش های بانکی و تعویض دستگاه کاهش می دهد

شایعات حاکی از آن است که نینتندو در حال آماده سازی یک نسخه ویژه از سوییچ 2 با بازسازی Ocarina of Time است.

لایه شناسایی شده تقریباً دو برابر ضخامتی است که در زیرآبکاری معمولی جزایر دیگر مشاهده شده است. این ویژگی تداوم موج اقیانوسی، ارتفاع وسیع بستر دریا را توضیح می دهد. تحقیقات آینده قصد دارد بررسی کند که آیا ساختارهای مشابه در مجمع الجزایر دیگر وجود دارد یا خیر.

مفاهیم برای زمین شناسی زمینی

درک موارد شدید مانند برمودا به تشخیص فرآیندهای زمین‌شناسی رایج از نادر کمک می‌کند. این کشف تقویت می کند که همه خیزش های اقیانوس ها به منابع گرمای عمیق فعال نیاز ندارند. این به مدل‌های دقیق‌تر دینامیک لیتوسفر در صفحات اقیانوسی باستانی کمک می‌کند.

چگالی کاهش یافته لایه، که حدود 50 کیلوگرم بر متر مکعب کمتر از گوشته مجاور تخمین زده می شود، پشتیبانی کافی برای صدها متر ارتفاع ایجاد می کند. این مکانیسم ایستا برمودا را از تورم های حرارتی پویا در مناطق دیگر متمایز می کند.

ویژگی های سازه کشف شده

این لایه دارای ترکیبی سازگار با مواد جامد منشا گوشته است. موقعیت آن در داخل صفحه تکتونیکی آن را به بخشی جدایی ناپذیر از لیتوسفر محلی تبدیل می کند. تجزیه و تحلیل نشان می دهد که ده ها کیلومتر به صورت افقی گسترش می یابد و بر توپوگرافی منطقه تأثیر می گذارد.

• ضخامت تقریبی: 20 کیلومتر.
• مکان: زیر پوسته اقیانوسی.
• تراکم: کمی کمتر از گوشته اطراف.
• اثر اصلی: پشتیبانی از ارتفاع 400 تا 600 متر.

این سازند نشان دهنده میراث آتشفشانی باستانی است که بدون تغییرات قابل توجه در طول زمان زمین شناسی حفظ شده است.

بافت تاریخی منطقه

برمودا یکی از رئوس ناحیه‌ای است که به‌طور غیررسمی به‌عنوان مثلث برمودا مشخص شده است، که به‌خاطر گزارش‌هایی درباره حوادث دریایی و هوایی در قرن بیستم شناخته می‌شود. پدیده های طبیعی مانند جریان های شدید و تغییرات آب و هوایی بیشتر این موارد را توضیح می دهند. کشف جدید زمین شناسی این را تقویت می کند که معماهای واقعی منطقه در اعماق زمین نهفته است.

مجمع الجزایر بریتانیا همچنان یک ناهنجاری مداوم در اقیانوس اطلس شمالی است. مطالعات لرزه نگاری پیشرفته همچنان جزئیاتی را در مورد پایداری منحصر به فرد آن آشکار می کند.