بابا نوئل مرکز خرید تورنتو به اتهام قتل هشت مرد محلی به حبس ابد محکوم شد

شهر تورنتو صحنه یک سری جنایات بود که کانادا و جهان را شوکه کرد و به محکومیت بروس مک آرتور، باغبان و مرکز خرید بابانوئل، به هشت فقره قتل درجه یک، منجر شد. مک آرتور که نمای یک پدربزرگ دوستانه را حفظ می کرد، از حرفه خود برای مخفی کردن اجساد قربانیانش، مردانی که با جامعه همجنسگرایان شهر مرتبط بودند، در گیاهان گلدانی مشتری بین سال های 2010 تا 2017 استفاده کرد. تحقیقات نشان داد که یک الگوی شکارگری از آسیب پذیری قربانیانش یا بسیاری از آنها در شرایط حاشیه ای مهاجران استفاده می کند.

مک آرتور که در ژانویه 2018 دستگیر شد، سال بعد به جرم خود اعتراف کرد و بدون امکان آزادی مشروط به مدت 25 سال به حبس ابد محکوم شد. این بدان معنی است که او تنها در سن 91 سالگی می تواند درخواست آزادی کند. حل و فصل این پرونده ترکیبی از تسکین و خشم را برای جامعه به همراه داشت و سؤالاتی را در مورد اقدامات پلیس در سال هایی که ناپدید شدن ها گزارش شده بود اما به یک شکارچی مرتبط نبود، ایجاد کرد.

تحقیقات نشان داد که مک آرتور از برنامه های دوستیابی برای فریب قربانیان خود به خانه اش، جایی که جنایات مرتکب شده بودند، استفاده می کرد. او از مردان قبل و بعد از قتل عکس می‌گرفت و تصاویر را مانند غنائم وحشتناکی در رایانه‌اش ذخیره می‌کرد. کشف بقایای بقایای آن در چندین سایت باغبانی در سراسر شهر، گستردگی اقدامات او و روش حساب شده ای را که برای جلوگیری از شناسایی برای نزدیک به یک دهه استفاده کرد، آشکار کرد.

زندگی دوگانه بروس مک آرتور

به طور عمومی، بروس مک آرتور تصویری بی ضرر و حتی دوست داشتنی را به نمایش گذاشت. او که در یک منطقه روستایی در انتاریو به دنیا آمد، ازدواج کرد، دو فرزند داشت و قبل از اینکه خود را به عنوان یک منظره‌ساز خوداشتغال در تورنتو ایجاد کند، چندین شغل کار کرد. در طول فصل کریسمس، ریش سفید و جثه بدنی او او را به چهره ایده آلی برای بازی در نقش بابانوئل در مرکز خرید Agincourt تبدیل کرد، جایی که او با کودکان و خانواده ها عکس گرفت، غافل از طبیعت خشن خود. این شخصیت به شدت با شکارچی که پس از نقل مکان به شهر و شروع به معاشرت در صحنه همجنس گرایان محلی در دهه 1990، پس از پایان ازدواجش، تبدیل شد.

این نما برای او ضروری بود تا برای مدت طولانی بدون ایجاد سوء ظن عمل کند. او در شبکه های اجتماعی خود را به عنوان یک پدربزرگ فداکار معرفی کرد و عکس هایی از خانواده و کار باغبانی اش را به اشتراک گذاشت. با این حال، در پشت این ظاهر، او در دنیای زیرین برخوردهای گاه به گاه حرکت کرد، جایی که مردانی را انتخاب کرد که به دلایل مختلف می توانستند بدون ایجاد هیاهوی فوری ناپدید شوند. ون کار او که یک وسیله نقلیه نامحسوس بود، به ابزاری اصلی در جنایات او تبدیل شد که برای انتقال قربانیان و بعداً بقایای آنها که به طور روشمند تکه تکه و پنهان می شدند، استفاده می شد.

آغاز سلسله ناپدید شدن ها

جنایت مک آرتور در سال 2010 با ناپدید شدن اسکندراج ناواراتنام 40 ساله آغاز شد. اندکی بعد عبدالبصیر فیضی 42 ساله نیز ناپدید شد. در سال 1391 نوبت به مجید کیهان 58 ساله رسید. هر سه مرد با محله چرچ-ولزلی، معروف به دهکده همجنس گرایان تورنتو، ارتباط داشتند و ناپدید شدن آنها باعث شد پلیس یک کارگروه به نام پروژه هیوستون ایجاد کند تا این موارد را بررسی کند.

علیرغم تلاش ها، تحقیقات نتوانست شواهدی مبنی بر بازی ناپسند پیدا کند و در سال 2014 بسته شد، تصمیمی که بعداً مورد انتقاد شدید قرار گرفت. فقدان پاسخ، جامعه را ناآرام کرد و بسیاری معتقد بودند که یک قاتل زنجیره‌ای آزاد است، اما نگرانی‌های آنها برای بازگشایی مجدد پرونده در آن زمان کافی نبود.

حتی با توجه اولیه پلیس، مک آرتور به کشتن ادامه داد. سروش محمودی در سال 2015 ناپدید شد و به دنبال آن دین لیسوویک در سال 2016 ناپدید شد. با هر ناپدید شدن جدید، ترس در جامعه بیشتر می شد، اما ارتباط بین این موارد برای مقامات نامشخص بود و به قاتل اجازه داد تا به نقشه مرگبار خود ادامه دهد.

مشخصات قربانیان و آسیب پذیری

هشت قربانی تایید شده بروس مک آرتور دارای ویژگی های مشترکی بودند که آنها را به اهداف آسانی برای شکارچی تبدیل می کرد. اکثر آنها اصالتاً آسیای جنوبی یا خاورمیانه بودند و بسیاری از آنها مهاجر یا پناهنده بودند که به دنبال زندگی جدیدی در کانادا بودند.

مردانی مانند اسکندراج ناواراتنام، از سریلانکا، و مجید کیهان، از افغانستان، در روستای همجنس گرایان به عنوان فضای آزادی که در کشورهای خود نداشتند، رفت و آمد می کردند. برخی دیگر مانند عبدالبصیر فیضی و سروش محمودی زندگی دوگانه ای داشتند و تمایلات جنسی خود را از خانواده پنهان می کردند.

Leia Tambem

تحقیقات نشان می دهد که والدین از نحوه استفاده فرزندانشان از هوش مصنوعی بی اطلاع هستند

خرده فروشی دیجیتال ارزش گوشی هوشمند Galaxy S25 5G را با پاداش های بانکی و تعویض دستگاه کاهش می دهد

شایعات حاکی از آن است که نینتندو در حال آماده سازی یک نسخه ویژه از سوییچ 2 با بازسازی Ocarina of Time است.

این شرایط آسیب‌پذیری یک عامل کلیدی بود. بسیاری از آنها پیوندهای خانوادگی ضعیفی در کانادا داشتند، که به این معنی بود که ناپدید شدن آنها می تواند به کندی مورد توجه قرار گیرد یا با فوریت لازم بررسی شود. قربانیانی مانند دین لیزوویک، که بی خانمان بود و با اعتیاد دست و پنجه نرم می کرد، و کیروشنا کومار کاناگاراتنام، یک پناهنده بدون وضعیت مهاجرت، در حاشیه جامعه زندگی می کردند.

استثناء این الگو، اندرو کینزمن، یک فعال اجتماعی مشهور با شبکه ای قوی از دوستان بود. ناپدید شدن او در سال 2017 بود که در نهایت سرنخ قاطعی را برای اتصال نقاط و شناسایی قاتل که شهر را تعقیب کرده بود به پلیس ارائه کرد.

جزئیات تحقیقاتی که منجر به دستگیری شد

نقطه عطف این پرونده پس از ناپدید شدن اندرو کینزمن در ژوئن 2017 رخ داد. بر خلاف سایر قربانیان، کینزمن یک چهره برجسته در جامعه بود و ناپدید شدن او بلافاصله دوستان و مقامات را بسیج کرد. سرنخ مهم از یک ورودی ساده در تقویم او به دست آمد: “بروس” که برای آخرین روز دیده شدنش مشخص شده بود. فیلم دوربین امنیتی تایید کرد که کینزمن سوار یک ون قرمز رنگ شد که بازرسان توانستند آن را به بروس مک آرتور ردیابی کنند. از همان لحظه او مظنون اصلی شد و تحت نظر دائمی قرار گرفت. پلیس از ترس از بین بردن شواهد یا حمله مجدد، به سرعت وارد عمل شد. در 18 ژانویه 2018، پلیس به آپارتمان او یورش برد و او را با مرد جوانی که به تختش بسته بود پیدا کرد. این مداخله جان قربانی نهمین او را نجات داد و سرنوشت مک آرتور را رقم زد. در بازرسی از محل سکونت و وسایل الکترونیکی وی، مجموعه‌ای از شواهد مجرمانه، از جمله یک پوشه دیجیتالی حاوی عکس‌های هر هشت قربانی که برخی از آنها پس از مرگ عکس گرفته‌اند، کشف شد. تکان دهنده ترین شواهد، با این حال، از بررسی پزشکی قانونی بیش از 100 گیاه گلدانی از املاکی بود که مک آرتور در آن کار می کرد. در حداقل 20 فروند از این شناورها، بقایای تکه تکه شده هفت نفر از هشت قربانی پیدا شد که روش مخوف پنهان سازی آنها را تایید می کند.

شیوه عمل قاتل

روش عمل بروس مک آرتور روشمند بود و از حرفه خود به عنوان ابزاری برای جنایت استفاده می کرد. او از وانت محوطه سازی خود نه تنها برای حمل وسایل استفاده می کرد، بلکه برای ربودن قربانیانش و حرکت دادن اجساد آنها بدون برانگیختن سوء ظن استفاده می کرد.

او پس از ارتکاب قتل‌ها، معمولاً با خفگی، اجساد را در آپارتمانش تکه تکه می‌کرد. او سپس قطعات را در گیاهان گلدانی بزرگی که از املاک مشتری در سراسر منطقه تورنتو بزرگ نگهداری می کرد دفن می کرد و باغ های مسکونی را به گورستان های مخفی تبدیل می کرد.

حکم و قضاوت

بروس مک آرتور در مواجهه با کوهی از شواهد پزشکی قانونی و دیجیتالی، تصمیم گرفت به هر هشت فقره قتل درجه اول در ژانویه 2019 اعتراف کند. این اعتراف از محاکمه طولانی و دردناک خانواده قربانیان جلوگیری کرد.

قاضی در هنگام صدور حکم، این جنایات را “شیطان محض” توصیف کرد، اما سن بالای مک آرتور و اعترافات وی را به عنوان عوامل تخفیف در عدم صدور احکام متوالی در نظر گرفت که باعث می شد تا پایان عمر وی از آزادی مشروط محروم شود. با این حال، حبس ابد تضمین می کند که او احتمالاً در زندان خواهد مرد.

عواقب بر جامعه تورنتو

پرونده مک آرتور زخم های عمیقی بر روی جامعه دگرباشان جنسی+ تورنتو بر جای گذاشت و بحث های شدیدی را در مورد ایمنی، اعتماد به پلیس و حمایت از آسیب پذیرترین اعضای آن برانگیخت. نحوه انجام تحقیقات اولیه با انتقادات گسترده ای همراه بود و اتهاماتی مبنی بر اینکه ناپدید شدن مردان نژادپرستانه و به حاشیه رانده شده توجه لازم را از سوی مقامات دریافت نکرد.