ناظران رویکرد زهره به پلئیادها و رویدادهای مشتری را در این هفته زیر نظر دارند

ستاره شناسان آماتور و علاقه مندان به آسمان بین 3 تا 12 آوریل دوربین های دوچشمی و تلسکوپ هایی را برای پیگیری پدیده های اصلی آسمانی آماده می کنند. دنباله‌دار C/2026 A1 (MAPS)، معروف به خورشید خم کن، در 4 آوریل به حضیض رسید و اکنون توجهات را به بقای احتمالی و دید بعدی خود در افق غربی کمی پس از غروب خورشید جلب می‌کند. زهره همچنان به درخشش درخشان خود در ناحیه غربی گرگ و میش بعد از ظهر ادامه می دهد، زیرا Pleiades به تدریج به سمت سیاره فرود می آید و به حدود یک درجه در روز نزدیک می شود.

مشتری در هنگام غروب موقعیتی مرتفع در جنوب غربی اشغال می کند و فرصت هایی را برای رصد قمرهای گالیله ای خود با تجهیزات متوسط ​​ارائه می دهد. عطارد، مریخ، زحل و نپتون در اوایل صبح در آسمان پایین به نظر می رسند و عطارد به لطف قدر پایدار در اطراف صفر، در دسترس ترین آنهاست. این پیکربندی‌های سیاره‌ای و ستاره‌ای یک سناریوی مطلوب برای کسانی که به دنبال کاوش در آسمان شب با راهنمایی مناسب هستند، ایجاد می‌کنند.

• Pleiades در هنگام غروب در غرب بالا می ماند و به زهره نزدیک می شود.
• کالیستو در تاریخ های مشخصی بر چهره مشتری سایه می افکند.
• لکه قرمز بزرگ از نصف النهار مرکزی سیاره غول پیکر عبور می کند.

نزدیک شدن تدریجی بین زهره و Pleiades در گرگ و میش عصر

زهره به عنوان درخشان ترین نقطه در غرب آسمان درست پس از غروب خورشید، با قدر نزدیک به -3.9 خودنمایی می کند. این سیاره هر روز در همان ناحیه ای که آسمان به اندازه کافی تاریک می شود، به آرامی می درخشد، سیاره بالا می رود. در این هفته، جدایی بین دو جرم آسمانی به تدریج کاهش می یابد و در 3 آوریل به حدود 25 درجه می رسد و با سرعتی ثابت به کاهش ادامه می دهد.

ناظران خاطرنشان می کنند که این دو پدیده تقریباً روزانه به یکدیگر نزدیک می شوند. آنها در فاصله تقریبی 3.75 درجه در 23 و 24 آوریل از یکدیگر عبور خواهند کرد. دوربین دوچشمی مشاهده همزمان را تسهیل می کند، به ویژه در مکان هایی با افق غربی بدون مانع و به دور از آلودگی نوری شدید. زهره درست پس از پایان گرگ و میش غروب می کند، که در بسیاری از مکان ها پنجره مشاهده را به حدود 50 دقیقه پس از غروب محدود می کند.

رویدادهای سایه و گذرها در مشتری توجه تلسکوپ را به خود جلب می کند

مشتری با قدر 2.1- می درخشد و وقتی از جنوب غربی در غروب دیده می شود تقریباً در اوج ظاهر می شود. این سیاره در طول شب به سمت غرب حرکت می کند و بسته به منطقه زمانی محلی، ارتفاع آن تا ساعت 2 یا 3 بامداد کاهش می یابد. قطر ظاهری آن فقط 39 ثانیه قوس است که منعکس کننده حرکت تدریجی زمین از یکدیگر در مدارهای مربوطه خود است.

کالیستو، کندترین قمر گالیله، سایه سیاه خود را در 3 آوریل از ساعت 9:14 بعد از ظهر بر روی صورت مشتری می اندازد. تا ساعت 1:32 بامداد، سایه در فاصله دو تا سه قطر سیاره در غرب ظاهر می شود. لکه قرمز بزرگ، یک طوفان پایدار معروف، حدود ساعت 9:48 شب همان روز از نصف النهار مرکزی عبور می کند. در 8 آوریل، آیو دوباره در حدود ساعت 22:21 بعد از ظهر از کسوف ظاهر می شود و از سایه مشتری در حدود یک شعاع از لبه شرقی سیاره بیرون می آید.

اخترشناسان امواج و رگه‌های غیرعادی را در جو مشتری ثبت می‌کنند، از جمله روزنه‌هایی در ابرهای مرتفع که رنگ‌های مایل به آبی را در زیر نشان می‌دهند. این تشکل‌ها از ترکیب غالب هیدروژن و هلیوم به وجود می‌آیند که مشابه دلیل آسمان آبی زمینی است که در زوایای پایین مشاهده می‌شود.

صورت های فلکی و ستاره های بهاری در طول هفته دیده می شوند

Arcturus، ستاره درخشان بهار، از شرق طلوع می کند و در 4 آوریل برای ناظران نزدیک عرض های جغرافیایی میانی در نیمکره شمالی، به ارتفاعی قابل مقایسه با سیریوس در جنوب غربی می رسد. Capella در افق غربی-شمال غربی به عنوان رقیب در روشنایی ظاهر می شود و رنگ زرد مایل به سفید کم رنگی شبیه به رنگ خورشید را نشان می دهد. این ستاره از دو غول زرد تشکیل شده است که هر 104 روز یک بار به دور یکدیگر می چرخند.

در 5 آوریل، کاپلا یک جفت کوتوله قرمز کم رنگ را که در تلسکوپ ها قابل مشاهده است، ردیابی می کند. وگا، معروف به ستاره تابستان، در انتهای شب در شمال شرقی طلوع می کند، با موقعیتی که توسط دب اکبر در همان ربع هدایت می شود. میزار و همراهش الکور به عنوان مرجعی برای مکان یابی وگا با گسترش یک خط مستقیم به افق عمل می کنند.

تمرکز بر لئو کهکشان ها و ساختارهای آسمانی را در شب های بدون ماه نشان می دهد

داسی لئو پس از غروب به صورت عمودی در جنوب طلوع می کند و رگولوس به عنوان درخشان ترین ستاره پایین تر است. خود شیر به صورت افقی به سمت غرب راه می رود و پنجه جلویی، سینه، یال و بخشی از سر را با داس تشکیل می دهد. در سمت چپ، یک مثلث قائم الزاویه بلند پشت و دم بلند صورت فلکی را کامل می کند.

Leia Tambem

تحقیقات نشان می دهد که والدین از نحوه استفاده فرزندانشان از هوش مصنوعی بی اطلاع هستند

خرده فروشی دیجیتال ارزش گوشی هوشمند Galaxy S25 5G را با پاداش های بانکی و تعویض دستگاه کاهش می دهد

شایعات حاکی از آن است که نینتندو در حال آماده سازی یک نسخه ویژه از سوییچ 2 با بازسازی Ocarina of Time است.

کاوشگران اعماق آسمان تلسکوپ‌ها را به شیر پراید، مجموعه‌ای از کهکشان‌های M66، M65 و NGC 3628 در زیر پشت لئو هدایت می‌کنند. M65 و M66 فقط با یک سوم درجه از هم جدا می شوند و با یک چشمی کم مصرف در یک میدان دید قرار می گیرند. M65 دارای یک هسته ستاره ای فشرده است، در حالی که M66 پراکنده تر به نظر می رسد بدون هسته قابل مشاهده، که به شرایط آسمان تاریک بهتر نیاز دارد.

NGC 3628، یک کهکشان مارپیچی که در نیمرخ دیده می شود، جهت گیری از غرب- شمال غرب به شرق- جنوب شرق دارد و بر دو کهکشان دیگر عمود است. این سه کهکشان بین 31 تا 35 میلیون سال نوری از هم فاصله دارند. دوربین های دوچشمی یا تلسکوپ های بزرگ برای شناسایی مداوم آنها، به ویژه در شرایط آلودگی نوری متوسط، مورد نیاز است.

ماه غلیظ دیررس و صف بندی در آسمان صبح زود

ماه دقیقاً در ساعت 00:52 در 9 آوریل به ربع آخر خود می رسد. این مرحله نشان دهنده آخرین ماه در حال نزول سال است که حدود ساعت 3 صبح به وقت محلی ظاهر می شود. هنگامی که به وضوح قابل مشاهده است، قوری قوس در سمت راست یا بالا سمت راست شما ظاهر می شود، با عقرب جلوتر و همچنین در بالا.

در سپیده دم، پیکربندی با تمام اشیاء بلندتر سطح می‌شود. در 10 آوریل، سیریوس و Procyon صورت فلکی Canis Minor به صورت عمودی در جنوب غربی در اواخر گرگ و میش قرار می گیرند. Betelgeuse شانه جبار را در سمت راست نقطه میانی مثلث زمستانی مشخص می کند.

هیدرا و بوتس تا پایان هفته، پانورامای ستاره ای را کامل می کنند

پروسیون در 11 آوریل بر فراز سیریوس در جنوب غربی بالا می رود. سر ضعیف هیدرا، که از ستاره های قدر سوم و چهارم تشکیل شده است، در حدود 15 درجه بالا و سمت چپ پروسیون قرار دارد. آلفارد، قلب نارنجی با قدر دوم، تقریباً یک مشت و نیم در زیر و سمت چپ سر مار دریایی می درخشد.

سرهای هیدرا یک مثلث تقریباً متساوی الاضلاع را با Regulus و Alphard تشکیل می دهند. Arcturus در شرق در 12 آوریل می درخشد، در حالی که دب اکبر در ارتفاعات شمال شرقی شنل خمیده خود را به سمت شما نشان می دهد. Arcturus شامل ستاره باریک و بلند بادبادکی شکل درخشان ترین ستارگان بوتس با طولی در حدود 23 درجه است که معادل دو مشت در یک بازوی دراز است.

موقعیت های سیاره ای صبحگاهی به تجهیزات نوری نیاز دارند

عطارد در تمام هفته در قدر صفر باقی می ماند و ارتفاع مشابهی را در آسمان صاف اوایل صبح حفظ می کند. این سیاره چند درجه بالاتر از افقی، کمی سمت راست شرق، حدود 25 دقیقه قبل از طلوع خورشید ظاهر می شود. دوربین دوچشمی یا تلسکوپ میدان وسیع شانس تشخیص را افزایش می دهد، زیرا عطارد درخشان ترین و کم نورترین در بین اجرام صبحگاهی است.

مریخ، زحل و نپتون نیز در همین جهت پایین به نظر می رسند، اما به شرایط مطلوب تری نیاز دارند. اورانوس، با قدر 5.8، حدود 30 درجه در غرب در انتهای گرگ و میش باقی می‌ماند و چهار درجه در جنوب پلیادها قرار دارد. تلسکوپ‌های با بزرگنمایی بالا، این سیاره را به صورت نقطه‌ای کوچک و غیر ستاره‌ای با عرض ۳.۵ ثانیه قوسی نشان می‌دهند.

تمام توصیفات افق، از جمله جهت‌هایی مانند بالا، پایین، راست و چپ، با عرض‌های جغرافیایی میانی در نیمکره شمالی، با تنظیمات لازم بسته به موقعیت ناظر، سازگار است. استفاده از نقشه های دقیق آسمان یا برنامه های نجوم به شما کمک می کند تا اشیاء را هر شب به طور دقیق شناسایی کنید.