NASA kończy Artemis II udanym powrotem kapsuły Orion do oceanu

Kapsuła Orion z misji Artemis II z czterema astronautami na pokładzie zakończyła swój powrót do Terra w ten piątek po dziesięciodniowym locie, który był pierwszym załogowym testem w kierunku Lua od ponad 50 lat. Do wodowania doszło o godzinie Oceano Pacífico u wybrzeży San Diego około godziny 20:07. Czasu lokalnego zachodniego wybrzeża: Estados Unidos. Operacja zakończyła podróż, podczas której przetestowano krytyczne systemy statku kosmicznego i utorowała drogę przyszłym załogowym lądowaniom na Księżycu. W skład załogi wchodzili Amerykanie Północni Reid Wiseman jako dowódca, Victor Glover jako pilot, Artemis0 jako specjalista misji oraz Kanadyjczyk Artemis1 również w roli specjalisty.

Astronauci przebyli ponad 1000 000 km, ustanawiając rekord odległości Terra w czasie misji załogowej z systemem startowym Space Launch System i kapsułą Orion. Durante na trasie zespół wykonał precyzyjne manewry, obejmujące korekty trajektorii i przygotowania do ostatniej fazy ponownego wejścia na pokład. Oddzielenie od modułu serwisowego nastąpiło zgodnie z planem, po czym nastąpiło wejście w atmosferę ziemską z dużą prędkością. W ramach Esses kroków zatwierdzono podstawowe technologie dla programu Artemis, którego celem jest powrót człowieka na powierzchnię Księżyca.

Przygotowania do wyzwania ponownego wejścia Orion, osłona termiczna

Ponowne wejście na pokład stanowiło jeden z najbardziej krytycznych etapów misji. Kapsuła napotkała ekstremalne temperatury dochodzące do około 5000 stopni, gdy przelatywała przez atmosferę z prędkością sięgającą 35 000 stóp na sekundę. Engenheiros w NASA dostosował profil opadania, aby skrócić czas ekspozycji na maksymalne ciepło, przyjmując bardziej stromą trajektorię z krótkim skokiem atmosferycznym. Modyfikacja Essa została oparta na danych z lotu bezzałogowego Artemis I i zminimalizowaniu zagrożeń zidentyfikowanych w osłonie termicznej.

Podczas początkowego opadania załoga doświadczyła sił do 3,9 G. Nastąpiła przerwa w komunikacji trwająca około sześciu minut z powodu tworzenia się plazmy wokół kapsuły. Układy hamulcowe Parafusos zostały uruchomione sekwencyjnie, przy czym spadochrony hamujące otworzyły się na wysokości 22 tys. stóp, a główne na wysokości około 6 tys. stóp. Kapsuła wylądowała z prędkością około 20 mil na godzinę, zachowując zgodnie z oczekiwaniami integralność strukturalną.

• Sprawdzenie systemów nawigacji i napędu przed odłączeniem od modułu serwisowego
• Stały monitoring warunków pogodowych w strefie lądowania
• Wstępna kontrola zewnętrznych obrazów kapsuły w celu potwierdzenia braku krytycznych uszkodzeń
• Wewnętrzna konfiguracja kabiny zapewniająca ochronę sprzętu podczas uderzenia wody

Odzyskiwanie wymaga koordynacji pomiędzy NASA a USA Marinha

Zespoły ratownicze rozmieszczone w okolicy rozpoczęły działania natychmiast po wodowaniu. Mergulhadores z Marinha z Estados Unidos pomagały w stabilizacji kapsuły i wydobywaniu astronautów, których usuwano jeden po drugim. Helicópteros przetransportował członków załogi na statek-amfibię USS John P. Murtha, wyposażony w pokład dla helikopterów i zaplecze medyczne do wstępnych badań.

Kapsuła Orion, nazwana przez załogę Integrity, również została odzyskana przez załogę marynarki wojennej i zabrana na ten sam statek. Todo Proces wydobycia i przeniesienia załogi zakończył się w ciągu około dwóch godzin, zgodnie z protokołami przetestowanymi w poprzednich symulacjach. Warunki morskie w strefie lądowania, przy kontrolowanych wiatrach i falach w dopuszczalnych granicach, pozwoliły na przebieg operacji bez komplikacji.

Astronauci przeszli na pokładzie statku wstępne badania lekarskie przed udaniem się do Centro Espacial Johnson, nr Texas, gdzie zostaną poddani bardziej szczegółowemu monitoringowi. Pomyślne odzyskanie wzmacnia niezawodność procedur ratowniczych dla przyszłych misji programu Artemis.

Historyczne znaczenie misji wyznacza kolejne kroki programu Artemis

Artemis II przetestowałem w środowisku rzeczywistym kilka systemów, które zostaną wykorzystane w kolejnych lotach, w tym europejski moduł serwisowy i pędniki naprowadzające. Podróż dostarczyła cennych danych na temat działania statku kosmicznego na ekstremalnych dystansach i podczas ponownego wejścia w atmosferę przy wysokiej energii. Wyniki Esses zostaną przeanalizowane w celu udoskonalenia projektów załogowego lądowania na Księżycu zaplanowanych na kolejne misje.

Leia Tambem

Komedie romantyczne i kryminały pojawią się na platformie Netflix w czerwcu wraz z Office Passion i Oasis

Urugwaj ogłasza listę sześciu brazylijskich piłkarzy na Mistrzostwa Świata w 2026 roku

Kiedy rozpoczynają się Mistrzostwa Świata 2026? Data, godzina, pierwszy mecz i ceremonia otwarcia

Włączenie kanadyjskiego astronauty podkreśliło międzynarodową współpracę w programie, w którą zaangażowane są agencje kosmiczne z kilku krajów. Misja spełniła wszystkie podstawowe cele weryfikacji systemów i bezpieczeństwa załogi. Equipes na ziemi, śledzili każdą fazę w czasie rzeczywistym, dostosowując parametry w razie potrzeby.

Szczegóły końcowej trajektorii gwarantują precyzję w odbiciu

Wypalenie korekcyjne trajektorii przeprowadzone na kilka godzin przed ponownym wejściem na pokład doprowadziło prędkość kapsuły do ​​około 4,2 stopy na sekundę. Manewr Essa udoskonalił ścieżkę wejścia do atmosfery i zmniejszył strefę niepewności w przypadku wodowania. Profil lotu pozwolił Orion podążać zoptymalizowaną trasą ponad Pacífico.

Pobliskie lotniska, takie jak San Diego, tymczasowo przekierowały loty, aby umożliwić akcję ratownictwa powietrznego. Oddziaływanie dźwięku było krótkotrwałe i ograniczone do określonych obszarów przybrzeżnych. Koordynacja między agencjami federalnymi zapewniła bezpieczeństwo przestrzeni powietrznej i morskiej w końcowych fazach.

Załoga utrzymuje rutynę przygotowawczą do ostatnich minut

W ostatnich godzinach na orbicie astronauci skonfigurowali kabinę, zaopatrzyli się w luźny sprzęt i zainstalowali siedzenia do zejścia. Eles zapoznał się z odprawą pogodową i harmonogramem ponownego wejścia na pokład wraz z kontrolą misji. Tradycja piosenek na pobudkę wyznaczyła początek ostatniego dnia, wzmacniając więź między zespołem na ziemi a podróżnikami kosmicznymi.

Wszystkie systemy Orion zareagowały zgodnie z projektem w fazie podejścia. Brak znaczących problemów podczas zewnętrznej oględzin kapsuły zwiększył pewność co do sekwencji zdarzeń. Załoga postępowała zgodnie ze szczegółowymi listami kontrolnymi, aby upewnić się, że nic nie naruszyło integralności statku.

Ukończenie projektu Artemis II stanowi konkretny kamień milowy w wysiłkach na rzecz przywrócenia ludzkości stanu Lua w sposób zrównoważony. Zebrany podczas dziesięciodniowej misji numer Dados będzie w dalszym ciągu przetwarzany w celu wsparcia rozwoju technologii eksploracji głębokiego kosmosu. NASA planuje wykorzystać te informacje do bezpiecznego kontynuowania kolejnych etapów programu.