Szczegółowe zdjęcia z Curiosity and Perseverance ukazują mokrą przeszłość Marsa

NASA opublikowała dwie 360-stopniowe panoramy wykonane przez łaziki Curiosity i Perseverance w Marte, ukazujące krajobrazy opowiadające przeciwne historie z Planeta Vermelho. Roboty badawcze, oddalone od siebie o 3775 kilometrów, dokumentują różne okresy powstawania Marsa – jeden z nich wyrusza w górę w poszukiwaniu nowszych zapisów, a drugi schodzi do najstarszych warstw Układu Słonecznego.

Obrazy skomponowano z tysięcy zdjęć. Curiosity zebrał 1031 zdjęć między listopadem a grudniem 2025 r., podczas gdy Perseverance wykorzystał 980 zdjęć zrobionych między grudniem 2025 r. a styczniem 2026 r. Misje te, Juntas, wypełniają krytyczne luki w zrozumieniu ewolucji Marte ze świata potencjalnie nadającego się do zamieszkania do zamarzniętego pustkowia, jakim jest dzisiaj.

Curiosity przygląda się wodnej przeszłości Monte Sharp

Łazik Curiosity, działający od prawie 15 lat, wspina się na Monte Sharp wewnątrz Cratera Gale — pięciokilometrowej góry utworzonej przez warstwy osadów osadzanych w kolejnych cyklach starożytnych jezior. Opublikowana niedawno panorama przedstawia obszar pokryty rozległą siecią formacji geometrycznych przypominających pajęczyny, widocznych także na zdjęciach z satelitów orbitalnych. Niskie grzbiety Essas powstały w wyniku fascynującego procesu: woda gruntowa przepływała przez duże pęknięcia w skale, a pozostawione minerały stwardniały, tworząc struktury odporne na erozję.

Naukowcy potwierdzają, że ta formacja w kształcie pudełka jest bezpośrednim dowodem aktywności wód podziemnych, która utrzymywała się długo po zniknięciu jezior powierzchniowych. Desde, który wylądował w 2012 r., Curiosity ustalił, że Marte kiedyś zapewniał warunki chemiczne i odżywcze niezbędne do istnienia drobnoustrojów. W niecały rok analizy próbek pobranych z dna starożytnego jeziora potwierdziły te warunki.

Niedawne odkrycia Curiosity wyniosły wiedzę na temat prebiotycznej chemii Marsa na nowy poziom. W ubiegłym roku zespół udokumentował obecność syderytu – minerału węglanowego – który może magazynować dwutlenek węgla z wczesnej atmosfery Marte. Odkrycie Essa było znaczące, ponieważ takie złoża znajdowano rzadko, co przeczyło wcześniejszym oczekiwaniom naukowym dotyczącym sposobu wychwytywania i konserwacji węgla.

Cząsteczki organiczne wykryte na łaziku potwierdzają to znaczenie. W próbce pobranej w 2013 roku zidentyfikowano Três największych cząsteczek organicznych, jakie kiedykolwiek znaleziono w Marte — są to długołańcuchowe węglowodory, które prawdopodobnie są pozostałościami kwasów tłuszczowych. W 2025 r. analizy skały wywierconej w 2020 r. ujawniły najbardziej zróżnicowany zbiór cząsteczek organicznych, jaki kiedykolwiek odkryto na planecie, obejmujący 21 cząsteczek zawierających węgiel, z czego siedem wykryto po raz pierwszy.

Perseverance eksploruje dziewicze terytorium Jezero

Perseverance, działający od pięciu lat, podąża inną drogą. 360-stopniowa panorama Seu została uchwycona w miejscu zwanym „Charmes Lac”, położonym tuż za krawędzią Cratera Jezero, gdzie łazik wylądował w 2021 r. Enquanto i Curiosity szybują w czasie, cofając się przez eony, Perseverance wyrusza w jedne z najstarszych krajobrazów w Układzie Słonecznym – tereny liczące miliardy lat lat, kiedy Cratera Jezero było jeziorem zasilanym przez starożytną rzekę.

Leia Também

Diablo 4 rozwiązuje chroniczny problem z postępem dzięki rozszerzeniu Lord of Hatred

Aktualizacje przedmiotów, run i bohaterów oznaczają aktualizację 26.9 w League of Legends

Insomniac ujawnia szczegóły gry Marvel’s Wolverine na PlayStation 5

Misją Perseverance jest zbadanie starożytnych skał w kraterze i poszukiwanie dowodów na to, że w Marte istniało kiedyś życie mikrobiologiczne. Scenariusz był pomyślny: stopiona skała ostygła, tworząc dno krateru, a rzeka pozostawiła osad, tworząc warunki, w których w skałach mogły zachować się ślady drobnoustrojów. W 2024 roku zespół odkrył skałę nazwaną „Cheyava Falls” pokrytą wzorami zwanymi „plamkami lamparta” – oznaczeniami będącymi wynikiem reakcji chemicznych, o których wiadomo, że są tworzone przez mikroby tutaj w Terra.

Perseverance działa w oparciu o inną strategię niż Curiosity. Enquanto Curiosity rozdrabnia próbki skał do natychmiastowej analizy, Perseverance zbiera nienaruszone próbki – rdzenie skalne wielkości kawałka kredy – i przechowuje je w metalowych tubach. Até W tej chwili pobrano 23 próbki. Além z zapasowego zestawu 10 probówek zdeponowanych w magazynie próbek na Marte łazik przechowuje całą swoją kolekcję na pokładzie. Naukowcy planują dostarczyć te próbki do laboratoriów naziemnych, gdzie można je zbadać za pomocą instrumentów znacznie większych i bardziej wyrafinowanych niż te, które można wysłać do Marte.

Descobertas, które przekraczają oczekiwania naukowe

Łaziki Ambos w dalszym ciągu odkrywają zjawiska, które wcześniej były jedynie teoretyczne. Perseverance zarejestrował pierwsze nagrania iskier elektrycznych w diabłach pyłowych – zdarzenie, które symulowano w modelach, ale nigdy nie zaobserwowano. Mikrofony Seus dostarczyły bezpośredniego dowodu tej aktywności elektrycznej. Czuła kamera na łaziku zarejestrowała także pierwsze zorze w świetle widzialnym zaobserwowane z powierzchni innej planety – zjawisko, które poszerza wiedzę na temat interakcji pomiędzy marsjańską atmosferą a promieniowaniem słonecznym.

Kierunki i cele naukowe Próximos

Curiosity wyszedł poza region „pudełkowy” i obecnie bada warstwę górzystą bogatą w minerały solne znane jako siarczany. Formacje Essas oferują nowy wgląd w zmiany środowiskowe w przeszłości Marsa. Perseverance w dalszym ciągu zmierza w kierunku lokalizacji zawierających wyjątkowo starożytny teren, w tym regionu zwanego „Kanionem Cantante”. Misje Ambas z niecierpliwością czekają na kolejne odkrycia, stopniowo odkrywając tajemnice Marte.

Współpraca między obydwoma łazikami nie jest przypadkowa — jest wynikiem celowego planowania NASA obejmującego różne aspekty historii Marsa. Juntos podróżują w czasie w przeciwnych kierunkach, wypełniając krytyczne luki, których pojedyncza misja nie byłaby w stanie osiągnąć w pojedynkę, oferując pełniejszy obraz planety, która kiedyś była radykalnie inna niż dzisiaj.