Jean Todt potwierdza zamierzony manewr Michaela Schumachera mający na celu zablokowanie Fernando Alonso w 2006 roku

Były dyrektor zespołu Ferrari, Jean Todt, potwierdził, że Michael Schumacher celowo zaparkował swój samochód podczas sesji kwalifikacyjnej Grande Prêmio 2006 Mônaco. Akcja wygenerowała żółtą flagę w ostatnim sektorze toru. Incydent utrudnił Fernando Alonso szybkie okrążenie. Hiszpański kierowca prowadził wówczas w mistrzostwach świata i na ulicach księstwa miał lepsze tempo od swojego niemieckiego przeciwnika.

Oświadczenie padło podczas wywiadu z podcastem High Performance. Todt wyjaśnił ten odcinek jako emocjonalną porażkę siedmiokrotnego mistrza świata pod silną presją konkurencyjną. Francuski przywódca poinformował, że próba ingerencji w działalność rywala Renault nie zakończyła się praktycznym sukcesem. Kierownictwo wyścigu nałożyło surową karę na pilota Ferrari natychmiast po przeanalizowaniu danych telemetrycznych i obrazów z kamer bezpieczeństwa toru.

Detalhes manewru na łuku Rascasse

Weekend na Monte Carlo stanowił siódmy etap kalendarza składającego się z 18 wyścigów. Alonso przybył na tor uliczny z 15-punktową przewagą w tabeli liderów. Schumacher starał się odzyskać dominację w kategorii po trudnym dla włoskiej drużyny roku 2005. Spór o pole position osiągnął swój decydujący moment w ostatnich minutach trzeciej części treningu kwalifikacyjnego, zwanej Q3.

Niemiecki kierowca na początku sesji zanotował najlepszy tymczasowy czas. Alonso rozpoczął swoje ostatnie szybkie okrążenie i zanotował szybsze międzyczasy w pierwszych dwóch sektorach toru. Schumacher stracił kontrolę nad samochodem na wjeździe na zakręt Rascasse, jeden z najwolniejszych w całym kalendarzu sportów motorowych. Pojazd zatrzymał się kilka centymetrów od barierki. Silnik nadal pracował, a pilot nie próbował włączyć biegu wstecznego, aby oczyścić linię.

Inspektorzy torów natychmiast wywołali żółte flagi na odcinku. Oznakowanie zmusza kierowców do zmniejszenia prędkości ze względów bezpieczeństwa i zabrania poprawiania czasów okrążeń. Alonso musiał przerwać próbę przekroczenia poziomu rywala. Postawa Niemca wywołała natychmiastowe protesty pozostałych zespołów w alei serwisowej. Stewardzi Federação Internacional z Automobilismo rozpoczęli szczegółowe dochodzenie w sprawie zachowania samochodu numer 5.

Ciężki Punição i przebieg odzyskiwania

Analiza techniczna trwała kilka godzin przez całą sobotnią noc. Dane wykazały, że Schumacher uruchomił hamulce z niezwykłą intensywnością dla tego konkretnego punktu na krzywej. Sędzia wyścigu stwierdził, że zatrzymanie nastąpiło celowo, aby wymusić przerwanie treningu. Nałożona kara wymazuje wszystkie czasy zarejestrowane przez kierowcę podczas kwalifikacji.

• Schumacher stracił pole position i spadł na ostatnią pozycję startową.
• Fernando Alonso odziedziczył pierwsze miejsce i zapewnił sobie przewagę na początku.
• Zespół Ferrari bezskutecznie próbował odwołać się od decyzji sędziów.
• Niemiecki kierowca zdecydował się wystartować z alei serwisowej po wprowadzeniu zmian w konfiguracji samochodu.
• Hiszpan z Renault wygrał wyścig i powiększył prowadzenie w mistrzostwach.

Tor Mônaco ma unikalne cechy, które utrudniają wyprzedzanie. Wąskie uliczki wymagają od zawodników absolutnej precyzji, a każdy błąd karzą zaniechaniem. Schumacher pojechał agresywnie z ostatnich miejsc. Niemiec dobiegł do mety na czwartej pozycji. Wynik minimalizował straty w wyniku, ale różnica w stosunku do Alonso wzrosła do 21 punktów w tabeli mistrzostw świata kierowców.

Leia Também

Dokument ukazuje, jak jeździectwo po wypadku ukształtowało życie córki Michaela Schumachera

Michael Schumacher uczestniczy w ślubie swojej córki pod ścisłym zamknięciem na hiszpańskiej wyspie

Idol Formuły 1 Michael Schumacher uczestniczy w ślubie swojej córki pod ścisłą prywatną kontrolą w Hiszpanii

Sezonowa rywalizacja Contexto

Mistrzostwa w 2006 roku były bezpośrednim starciem dwóch pokoleń sportów motorowych. Schumacher miał siedem tytułów mistrza świata i duże doświadczenie w zaciętych zawodach. Alonso miał 24 lata i broniąc korony zdobył ją rok wcześniej. Renault od samego początku budował spójny i niezawodny samochód. Hiszpan przed przybyciem do księstwa zgromadził zwycięstwa w Bahrein, Austrália i Espanha.

Ferrari opracował model 248 F1, aby odzyskać konkurencyjność utraconą po zmianie przepisów dotyczących silników V8. Włoski samochód miał doskonałe osiągi na torach dużych prędkości. Todt rygorystycznie zarządzał techniczną i sportową strukturą zespołu. Francuski przywódca uważnie obserwował napięcie psychiczne generowane przez bezpośredni spór. Ele stwierdził, że Niemiec zapłacił wysoką cenę za nie opanowanie wykonywania wątpliwych manewrów.

Odcinek w Mônaco nie od razu zdefiniował mistrzostwo. Ferrari zareagował w drugiej połowie sezonu wydajnymi ulepszeniami aerodynamicznymi. Schumacher odniósł zwycięstwa nad Estados Unidos, França i Alemanha. Różnica punktowa zniknęła w kolejnych wyścigach. Obaj rywale dotarli do przedostatniego etapu w roku ze ścisłym remisem w klasyfikacji generalnej, zdobywając po 116 punktów.

Desfecho mistrzostw i dziedzictwa meczu

Najbardziej dramatyczny moment konkursu był gospodarzem Grande Prêmio należącego do Japão. Schumacher bez problemu prowadził w wyścigu na torze Suzuka. Silnik włoskiego samochodu eksplodował na 36. okrążeniu. Przejście na emeryturę przekazało zwycięstwo Alonso i praktycznie przypieczętowało losy mistrzostw. Hiszpanowi w ostatnim wyścigu zabrakło zaledwie jednego punktu, aby matematycznie zapewnić sobie trofeum.

Decyzja zapadła na Grande Prêmio w Brasil, na torze wyścigowym Interlagos. Fernando Alonso zdołał uzyskać przewagę i zajął drugie miejsce. Wynik potwierdził drugie mistrzostwo świata kierowcy Renault. Felipe Massa, kolega z drużyny Schumacher, wygrał wyścig na oczach brazylijskiej publiczności. Niemiec przeprowadził próbę regeneracji po przebiciu opony i w swoim pierwszym pożegnaniu z kategorią zajął czwarte miejsce.

Niedawny wywiad Jean Todt dodaje oficjalny akcent do jednego z najbardziej dyskutowanych momentów w historii konkursu. Były prezydent FIA przez dziesięciolecia utrzymywał głęboką przyjaźń z niemieckim kierowcą. Częste wizyty Todt u rodziny Schumacher były kontynuowane po poważnym wypadku na nartach, którego doznał siedmiokrotny mistrz. Przyznanie się do krzywej Rascasse kończy lata spekulacji na temat prawdziwych zamiarów stojących za tym manewrem w księstwie.