Zdjęcia satelitarne pokazują ekstremalne deformacje gruntu po trzęsieniu ziemi w Wenezueli
Dane radarowe zebrane przez satelitę NISAR ujawniły, że w regionie La Guaira i okolicach doszło do znacznego przemieszczenia gruntu w wyniku wstrząsów zarejestrowanych wCzerwiec 2026. Informacje opublikowane w10 lipca 2026 rprzez Obserwatorium Ziemi NASA, oferują szczegółowe spojrzenie na wpływ sejsmiczny w Wenezueli.
24 czerwca 2026 r. północną Wenezuelę nawiedziło trzęsienie ziemi o sile 7,2 w skali Richtera, a niecałą minutę później nastąpiło wstrząsy główne o magnitudzie 7,5. Łącznie trzęsienia ziemi spowodowały rozległe zniszczenia i ofiary śmiertelne w okolicy. W następnych dniach satelitarne mapy przemieszczeń gruntu szczegółowo opisywały ruch powierzchni Ziemi, dostarczając ważnych informacji o siłach, które doprowadziły do poważnych zniszczeń w miejscach takich jak La Guaira i inne nadmorskie miasta w stanie.
Zrozumienie technologii NISAR i metody InSAR do mapowania przemieszczeń
Mapa została wygenerowana na podstawie danych z satelity NISAR (radar z syntetyczną aperturą NASA-ISRO) i przetworzona przez zespół naukowy NISAR w Laboratorium Napędu Odrzutowego (JPL) NASA. Naukowcy zastosowali technikę znaną jako InSAR, która porównuje dane z powtarzających się przelotów satelity w celu zidentyfikowania subtelnych zmian w odległości między nim a ziemią. Zdjęcia wykonane 25 i 30 czerwca, po trzęsieniach ziemi, porównano z innymi zdjęciami wykonanymi 13 i 18 czerwca, przed wydarzeniami.
NISAR obserwuje Ziemię pod kątem około 40 stopni w stosunku do pionu, umożliwiając uchwycenie zarówno przemieszczeń poziomych, jak i pionowych. Na mapie czerwone obszary wskazują ruch ziemi na wschód i w górę; niebieskie obszary pokazują ruch na zachód i w dół. Jednakże, ponieważ trzęsienie ziemi miało miejsce na uskoku poślizgowym, większość mapowanych przemieszczeń miała charakter poziomy, głównie w kierunku wschodnim i zachodnim.
Mapowanie uskoku geologicznego i jego wpływ na region przybrzeżny
Białe obszary sygnalizują niewielkie lub żadne przemieszczenie lądu, w tym wąski pas w pobliżu środkowej lewej części sceny, w pobliżu Morón, który z grubsza wyznacza miejsce, w którym uskok pękł na głębokości. Uskok ten jest częścią sieci spękań zlokalizowanych na granicy płyty karaibskiej na północy i płyty południowoamerykańskiej na południu. Eksperci twierdzą, że uskoki wzdłuż tego podziału, w tym system uskoków San Sebastián, w którym prawdopodobnie wystąpiły trzęsienia ziemi (i prawdopodobnie część systemu Boconó), od dawna kumulują napięcie.
Pęknięcie uskoku rozciągało się w stronę morza w kierunku wschodnim, a następnie powróciło do lądu w pobliżu międzynarodowego lotniska na północ od Caracas, oznaczone wąskim białym pasem widocznym pomiędzy przemieszczeniami na zachód i wschód. Tuż na południe od tego odcinka uskoku ciemnoniebieski odcień wskazuje, że przemieszczenie powierzchni na zachód w tej części uskoku było znacznie intensywniejsze niż w pozostałych miejscach i sięgało nawet 60 centymetrów.
Dlaczego dane sejsmiczne są kluczowe dla Caracas i La Guaira
„To są powody, dla których zniszczenia w Caracas i La Guaira były tak poważne” – wyjaśnił Eric Fielding, geofizyk z JPL, który dostarczył mapy. Dodał, że „InSAR oferuje nam cenne informacje na temat tego, co wydarzyło się podczas tego trzęsienia ziemi”.
Wykorzystując dane NISAR, Służba Geologiczna Stanów Zjednoczonych udoskonaliła swój model poślizgu uskoku, czyli „model uskoku skończonego”, aby dokładniej określić, w jaki sposób uskok przemieszczał się na głębokości, w tym wzdłuż wschodniej części pęknięcia. „Jest to niezwykle pomocne dla osób, które muszą zrozumieć, dlaczego zniszczenia w tym obszarze były tak poważne” – powiedział Fielding.
System pilnego reagowania NISAR zastosowany po raz pierwszy podczas trzęsienia ziemi
Mapy przemieszczeń dla tego zdarzenia zostały udostępnione za pośrednictwem systemu pilnego reagowania (UR) NISAR – przyspieszonego procesu umożliwiającego dostarczenie danych w ciągu 12 do 24 godzin, aby pomóc w reagowaniu na katastrofy. Szybkie przetwarzanie opiera się na przewidywanych informacjach o orbicie, co sprawia, że mapy UR są wstępne do czasu ich późniejszego ponownego przetworzenia z użyciem dokładnych danych orbitalnych, zwykle w ciągu jednego lub dwóch dni. Po raz pierwszy system UR firmy NISAR został zastosowany do mapowania przemieszczeń powierzchni spowodowanych dużym trzęsieniem ziemi.
