Lodowa planeta z zewnętrznych krańców Układu Słonecznego odkrywa nieoczekiwaną atmosferę

Astrônomos wykrył cienką atmosferę wokół małego lodowego obiektu krążącego wokół Sol poza orbitą Netuno. Ciało niebieskie, zwane (612533) 2002 XV93, ma promień około 250 kilometrów i znajduje się w pasie Kuiper, prawie 6 miliardów kilometrów od Terra. Odkrycie opublikowano w poniedziałek (4) w czasopiśmie „Nature Astronomy” i podważa ustalone koncepcje dotyczące tego, które ciała niebieskie mogą utrzymywać stabilną atmosferę.

Até W tej chwili tylko Plutão posiadał potwierdzoną atmosferę wśród obiektów trans-Neptuna. Poprzednie próby wykrycia atmosfer przez Tentativas na większych planetach karłowatych, takich jak Eris, Makemake i Quaoar, nie przyniosły podobnych wyników.

Observação poprzez zakrycie gwiazd umożliwiło identyfikację

Zespół kierowany przez astronoma Ko Arimatsu z Observatório Astronômico Nacional z Japão zastosował precyzyjną metodę zwaną zakryciem gwiazd. Technika Nessa obiekt przechodzi przed gwiazdą widzianą z Terra i chwilowo blokuje jej światło. Analiza spadku tej jasności w czasie pozwala nam zidentyfikować cechy ciała niebieskiego, w tym rozmiar, kształt i obecność otaczającej go materii. Metoda Esse okazała się decydująca w potwierdzeniu istnienia atmosfery.

Obserwacja odbyła się 10 stycznia 2024 roku z trzech strategicznych punktów Japão:

• Kompaktowy teleskop zainstalowany na tarasie Universidade z Kyoto
• Teleskop Schmidt o średnicy 1,05 metra w obserwatorium Kiso, wyposażony w kamerę o wysokiej rozdzielczości czasowej
• 25-centymetrowy teleskop obsługiwany przez astronoma-amatora Katsumasa Hosoi w Fukushima

Stopniowe światło Padrão ujawniło obecność gazu

Objetos bez atmosfery wykazuje charakterystyczny wzór: światło gwiazdy gwałtownie zanika po zasłonięciu. Zupełnie inaczej zachowywał się model (612533) 2002 XV93. Światło stopniowo przygasało w trakcie zakrycia, co jest oznaką wskazującą na obecność cienkiej warstwy gazu wokół obiektu. Gaz Esse lekko załamuje promienie świetlne przed całkowitym zablokowaniem, dając obserwowany efekt.

Zebrane dane wykazały, że ciśnienie atmosferyczne wynosi od 100 do 200 nanobarów. Para, aby umieścić to w kontekście, pomiar ten oznacza, że ​​jest on od 5 do 10 milionów razy cieńszy niż atmosfera ziemska. Apesar o ekstremalnej lekkości, potwierdzenie istnienia tej warstwy gazowej oznacza znaczący postęp w zrozumieniu powstawania i utrzymywania się atmosfer na małych ciałach kosmicznych.

Leia Também

Technologie telewizyjne dzielą konsumentów, jeśli chodzi o oglądanie mistrzostw świata w piłce nożnej w 2026 r

Rockstar przyspiesza marketing GTA 6 i otwiera wakaty przy tworzeniu billboardów i opakowań

Rockstar Games rozwija strukturę wizualnej premiery GTA 6 w kampanii globalnej

Chemia Composição pozostaje otwarta

W projekcie Pesquisadores przetestowano trzy możliwe scenariusze składu chemicznego wykrytego gazu: metan, azot lub tlenek węgla. Wydaje się, że te trzy modele są zgodne z zebranymi danymi obserwacyjnymi, co na razie uniemożliwia ostateczną identyfikację prawdziwego składu. Związki Esses są dokładnie takie same, jak te tworzące atmosferę Plutão, co sugeruje wspólne pochodzenie chemiczne obiektów transneptunowych.

Niemożność rozróżnienia, który gaz dominuje w atmosferze, nie umniejsza wartości naukowej odkrycia. Ela otwiera nowe możliwości dla kolejnych badań z wykorzystaniem bardziej zaawansowanego sprzętu lub alternatywnych metod obserwacyjnych.

Implicações do zrozumienia ciał trans-Neptuna

Istnienie atmosfery na tak małym i odległym obiekcie zmienia poprzednie modele teoretyczne. Cientistas uważał, że tylko ciała o znacznych rozmiarach będą w stanie zatrzymać gazy pod wpływem ciśnienia promieniowania słonecznego i wiatru słonecznego. (612533) 2002 XV93 pokazuje, że od tej reguły istnieją wyjątki. Względny rozmiar Seu i odległość od Sol tworzą unikalne warunki dla utrzymania cienkiej powłoki gazowej.

Kontrakty terminowe Estudos na inne obiekty w pasie Kuiper mogą ujawnić, czy ta atmosfera stanowi odosobniony przypadek, czy też zjawisko bardziej powszechne. Metodologia zakrywania gwiazd, sprawdzona w tym odkryciu, oferuje realną drogę do badań na dużą skalę w tych ekstremalnych obszarach Sistema Solar.