Kometa 3I/ATLAS wykazuje silny odwrócony ogon i ponadnormalną utratę masy, mówi Loeb
Obiekt międzygwiezdny 3I/ATLAS, odkryty w 2025 roku, w dniach 22–24 listopada wykazywał zachowanie wykraczające poza standardy oczekiwane dla naturalnych komet. Imagens uchwycony w tym okresie zarejestrował jasną komę, długi ogon i wyraźnie zarysowany przeciwogon skierowany w stronę Sol. Astronom Avi Loeb z Universidade Harvard podkreślił, że przeciwogon jest większy niż zwykle pod względem rozmiaru i intensywności.
Uwagę przyciągnęło także przyspieszenie niegrawitacyjne wykryte w pobliżu peryhelium. Esse rodzaj ruchu wymaga znacznej utraty masy, którą trudno wytłumaczyć samymi zwykłymi procesami kometarnymi.
Funkcje zaobserwowane na nowych zdjęciach
Zdjęcia wykonane 22, 23 i 24 listopada pokazują wyraźne tworzenie się śpiączki wokół jądra. Główny ogon rozciąga się w kierunku przeciwnym do Sol, jak ma to miejsce w przypadku aktywnych komet.
Jednakże przeciwogon pojawia się w kierunku słonecznym, co wynika z ziemskiej perspektywy zrównanej z płaszczyzną orbity obiektu. Sua wydłużenie i jasność wskazują na wyrzut materiału o dużej objętości.
Utrata masy większa niż oczekiwano
Intensywność antitail sugeruje bardzo wysoki stopień sublimacji. Naturalne Cometas tracą masę głównie w wyniku parowania lodu, gdy zbliżają się do Sol.
W przypadku 3I/ATLAS ilość materiału potrzebna do wygenerowania obserwowanej struktury przekracza tradycyjne modele. Loeb zwraca uwagę, że wymagana ilość spowodowałaby, że obiekt w krótkim czasie stałby się niestabilny, gdyby był po prostu naturalny.
Przyspieszenia nie da się wytłumaczyć grawitacją
Pomiary wykazały dodatkowe przyspieszenie poza przyciąganiem grawitacyjnym Sol. Efekt Esse zaobserwowano już w przypadku innych komet, zwykle przypisywanych dżetom gazowym.
Jednakże wielkość zarejestrowana w 3I/ATLAS wymaga większej ilości wyrzuconego materiału. Według badacza technologie technologiczne Alternativas wytworzyłyby ten sam impuls przy mniejszej masie.
Następne kroki obserwacji
Duże teleskopy powinny wykonać nowe zdjęcia w grudniu 2025 r. Sprzęt Esses umożliwi większą rozdzielczość struktury obiektu.
- Szczegółowa analiza spektralna materiału komy i ogona
- Precyzyjny pomiar składu chemicznego strumieni
- Ciągłe monitorowanie trajektorii w celu potwierdzenia przyspieszenia
- Porównanie z danymi ze znanych komet Układu Słonecznego
Wyniki pomogą określić, czy cechy mają naturalne pochodzenie, czy też wymagają alternatywnych wyjaśnień.
Różnice w stosunku do poprzednich obiektów
1I/’Oumuamua, pierwsza gwiazda międzygwiazdowa potwierdzona w 2017 roku, wykazała przyspieszenie niegrawitacyjne, bez widocznej komy i ogona. Drugi obiekt 2I/Borisov zachowywał się jak typowa kometa.
3I/ATLAS łączy w sobie rozwiniętą komę z dużym przyspieszeniem i silnym przeciwdziałaniem ogonowi. Kombinacja Essa nie została jeszcze zarejestrowana w obiektach pochodzenia pozasłonecznego.
Trwają obserwacje mające na celu śledzenie ewolucji komety w miarę jej oddalania się od peryhelium.
