Układ podwójny Eta Cassiopeiae może zawierać planety skaliste w strefie zamieszkiwalnej
Badanie opublikowane w The Astronomical Journal zidentyfikowało podwójny układ gwiazd Eta Cassiopeiae, zaledwie 19 lat świetlnych od Terra, jako obiecującego kandydata na planety skaliste podobne do Terra. Projekt Pesquisadores pod przewodnictwem Stephen Kane, od Universidade do Califórnia w Riverside, wykorzystał dokładne dane z misji Gaia i symulacje numeryczne do oceny stabilności orbity wokół gwiazdy głównej
Brak oznak gigantycznych planet i stabilność wewnętrznego obszaru zwiększają szanse na istnienie światów w strefie mieszkalnej. Układ składa się z gwiazdy podobnej do Sol (typ G) i towarzysza pomarańczowego karła (typ K), które obiegają się co 472 lata.
Charakterystyka systemu binarnego
Eta Cassiopeiae widoczna gołym okiem jako pojedynczy jasny punkt w konstelacji Cassiopeia. Główna gwiazda, Eta Cassiopeiae A, ma masę około 0,97 razy większą od Słońca i promień 1,04 razy większy.
Jego towarzysz, Eta Cassiopeiae B, ma masę około 0,57 masy Sol. Średnia odległość między obiema gwiazdami wynosi około 71 jednostek astronomicznych, co odpowiada ponad dwukrotności odległości między Sol i Netuno.
Wykryto stabilne i niestabilne regiony
Symulacje ujawniły wyraźną granicę stabilności orbity. Planetas położone poza 8 jednostkami astronomicznymi podlegają silnym zakłóceniom grawitacyjnym ze strony gwiazdy wtórnej i są szybko wyrzucane z układu.
W promieniu 8 jednostek astronomicznych (około 1,2 miliarda kilometrów) orbity pozostają opłacalne w dłuższej perspektywie. Symulowane ciała Muitos utrzymywały niemal okrągłe trajektorie nawet przy niewielkim wpływie ze strony swojego towarzysza.
Strefa mieszkalna Eta Cassiopeiae A wynosi od około 0,9 do 1,7 jednostki astronomicznej. W skali Nessa planety skaliste potrafią zachować wodę w stanie ciekłym na powierzchni pomimo sporadycznych wahań sezonowych spowodowanych umiarkowaną ekscentrycznością.
Eta Cassiopeiae Double Star [autor: UnknownEth4] #astronomia #astrofotografia pic.twitter.com/A8M0Mc8BTt
— Astrophotography rocks ! (@AstrophotoRocks) January 18, 2024
Potwierdzono brak gazowych gigantów
Obserwacje prędkości radialnej nie wykazały oscylacji, które wskazywałyby na planety-olbrzymy. Obecny Instrumentos byłby w stanie zidentyfikować gorące Júpiteres lub gigantów na orbitach pośrednich, gdyby istniały.
Połączenie niestabilności zewnętrznej i braku sygnałów obserwacyjnych utwierdza w przekonaniu, że w układzie nie występują masywne planety. Funkcja Essa zapobiega poważnym zakłóceniom, które często destabilizują lub wyrzucają wewnętrzne skaliste światy w innych układach podwójnych.
Znaczenie dla przyszłych obserwacji
Eta Cassiopeiae jest obecnie jednym z priorytetowych celów teleskopów nowej generacji. Przyszła sonda Telescópio Extremamente Grande (ELT) ESO i Habitable Worlds Observatory NASA będą miały możliwości bezpośredniego obrazowania planet ziemskich z tej odległości.
- Odległość od Terra: 19,4 lat świetlnych
- Okres obiegu gwiazd: 472 lata
- Granica stabilności: ~8 AU
- Strefa mieszkalna: 0,9–1,7 AU
- Łączna jasność pozorna: 3,44 (widoczna gołym okiem)
Potencjał odkrywania światów nadających się do zamieszkania
Konfiguracja Eta Cassiopeiae pokazuje, że bliskie układy podwójne mogą zapewnić stabilne środowisko dla planet skalistych pomimo obecności dwóch gwiazd. Względna bliskość i brak gazowych gigantów stawia ten system jako jeden z najbardziej obiecujących, jakie kiedykolwiek skatalogowano pod kątem poszukiwania biosygnałów atmosferycznych w nadchodzących dziesięcioleciach.
