Słońce niszczy międzygwiezdną kometę 3I/ATLAS w 2026 roku

Odkryty w 2023 roku obiekt 3I/ATLAS, który dotarł w granice Układu Słonecznego po wielomilionowej podróży z nieznanych obszarów galaktyki, zbliża się do punktu maksymalnego ogrzania przez Słońce, co według zgromadzonych danych spektroskopowych wywołuje gwałtowne pękanie jego lodowo-pyłowej powłoki. Astronomowie przewidują możliwą dezintegrację tego rzadkiego ciała w ciągu najbliższych miesięcy.
System teleskopów ATLAS zarejestrował tor lotu komety. Hiperboliczna trajektoria jednoznacznie potwierdza jej obce pochodzenie po wcześniejszych przelotach ciał ‘Oumuamua oraz 2I/Borisov. Wstępne pomiary wskazują, że lodowo-pyłowa kompozycja nie wytrzyma łącznego oddziaływania grawitacji i ciepła Słońca.
- Zwiększona emisja gazów potwierdza gwałtowny wzrost temperatury jądra.
- Odpadające fragmenty mogą wywołać deszcze meteorów widoczne z powierzchni Ziemi.
- Kosmiczny teleskop Hubble rejestruje ewolucję obiektu bez przerw.
Trajektoria obcego ciała z odległych rejonów kosmosu
Ciało 3I/ATLAS przybyło z niezbadanej przestrzeni poza Obłokiem Oorta, oddalonej o tysiące lat świetlnych. Ekstremalna prędkość oraz otwarta orbita dowodzą braku grawitacyjnego powiązania z Układem Słonecznym.
Wędrujący przez miliony lat obiekt zawiera liczne związki lotne, które czynią go skrajnie wrażliwym na działanie Słońca.
Zagrożenie całkowitym rozpadem lodowego jądra
Kometa osiągnie punkt peryhelium w 2026 roku. Powiększające się szczeliny w strukturze jądra 3I/ATLAS zwiastują rychłą fragmentację.
Mniejsze oddalenie od Słońca nasila natychmiastową sublimację lodów i tworzy potężne dżety gazowe.
Ekstremalna temperatura destabilizuje wiązania wewnętrzne komety 3I/ATLAS. Zjawisko grozi przerwaniem spójności całego monolitu.
Kometa 3I/ATLAS ulega ciągłej fragmentacji.
Międzynarodowe obserwacje przez naziemne stacje badawcze
Obserwatoria na Hawajach oraz w Chile nieprzerwanie monitorują pozycję 3I/ATLAS na niebie. Agencje NASA i ESA skoordynowały zbieranie danych pomiarowych.
Analiza spektroskopowa 3I/ATLAS wykazała obecność cząsteczek organicznych z odległego układu gwiezdnego.
Specjaliści sprawdzają prawdopodobieństwo zderzenia odłamków 3I/ATLAS z Ziemią. Wyliczone ryzyko bezpośredniego uderzenia w planetę pozostaje znikome.
Nowa wiedza o materii spoza Układu Słonecznego
Badanie 3I/ATLAS pozwala poznać unikalną ewolucję chemiczną obcego układu planetarnego.
Skład tego ciała wyraźnie odbiega od budowy komet powstałych w pobliżu Słońca. Fragmentacja 3I/ATLAS odsłoni nieznane dotąd warstwy jądra.
Planowane rejestracje w pobliżu punktu kulminacyjnego
Zespoły badawcze wykonają szczegółowe zdjęcia rozpadu 3I/ATLAS podczas zbliżenia do Słońca w 2026 roku.






