Na nowych zdjęciach teleskopu kometa międzygwiazdowa 3I/ATLAS pokazuje dłuższy, jaśniejszy warkocz
Zrobotyzowane teleskopy na Projeto Telescópio Virtual wykonały nowe zdjęcia międzygwiazdowej komety 3I/ATLAS, ujawniając dłuższy, ostrzejszy i jaśniejszy ogon jonowy niż w poprzednich obserwacjach. Obiekt, wykryty po raz pierwszy 1 lipca 2025 roku przez system ATLAS w Chile, przecina Sistema Solar po trajektorii hiperbolicznej. Ewolucja Essa następuje w miarę oddalania się komety od peryhelium, co osiągnięto 29 października 2025 r. w odległości 1,4 jednostki astronomicznej od Sol.
Astronomowie śledzą to zjawisko, aby przeanalizować skład chemiczny komety, która przenosi materię z innego układu gwiezdnego. Większa widoczność ogona pozwala na badania interakcji z wiatrami słonecznymi. 3I/ATLAS to trzeci potwierdzony gość międzygwiezdny, po 1I/ʻOumuamua w 2017 r. i 2I/Borysów w 2019 r.
Początkowe odkrycie miało miejsce w Río Hurtado, w Chile, przy użyciu automatycznych teleskopów zaprojektowanych do ostrzegania o uderzeniach. Wstępne Observações potwierdziło aktywność komety, której czerwonawa grzywa wskazuje na obecność pyłu.
Trajektoria i prędkość kosmicznego gościa
Kometa 3I/ATLAS porusza się po orbicie nachylonej do ekliptyki, z początkową prędkością około 61 km/s. Dynamika Essa odróżnia ją od lokalnych komet krążących wokół Sol eliptycznie.
3 października 2025 roku przeleciał w odległości 28 milionów kilometrów od Marte, umożliwiając obserwacje za pomocą sond takich jak Mars Reconnaissance Orbiter. Maksymalna bliskość Terra nastąpiła w grudniu 2025 r., na dystansie 270 milionów kilometrów, bez ryzyka kolizji.
Dane z Telescópio Espacial Hubble zarejestrowane w lipcu 2025 roku pokazały słaby ogon skierowany na wschód, utworzony przez pył wypychany przez promieniowanie słoneczne. Estudos wskazują, że jądro, którego średnicę szacuje się na od 3 do 11 km, wydziela gazy w sposób stabilny.
Trajektoria hiperboliczna potwierdza jej zewnętrzne pochodzenie, a jej wiek szacuje się na 7–14 miliardów lat, czyli jest starszy niż Sistema Solar.
Skład chemiczny ujawniony w ostatnich analizach.
Teleskop Espacial James Webb zidentyfikował w komecie dwutlenek węgla, tlenek węgla, siarczek karbonylu i lód wodny. Związki Esses sugerują powstanie w starożytnym regionie Via Láctea.
- W śpiączce dominuje dwutlenek węgla, co wskazuje na wczesne uwolnienie w wyniku ogrzewania słonecznego.
- Tlenek węgla i woda wskazują na pochodzenie grubego dysku galaktycznego.
- Czerwonawa poezja, przypominająca 2I/Borisov, odzwierciedla ewoluującą kompozycję.
- Cyjanek i nikiel w znacznych ilościach, powszechne w kometach, ale rzadkie w proporcjach.
Elementy te dostarczają wskazówek dotyczących odległych układów planetarnych. Observações W sierpniu 2025 roku zanotowano wzrost zaczerwienienia śpiączki, związany ze wzmożoną aktywnością.
Obecność lotnych związków wzmacnia hipotezy dotyczące wyrzucenia innego układu gwiezdnego miliardy lat temu.
Obserwacje misji kosmicznej w październiku
Sondy takie jak Europa Clipper i Hera przeleciały blisko ogona komety między 30 października a 6 listopada 2025 r.
Misja Psyche wykonała we wrześniu 2025 roku zdjęcia z odległości 53 milionów kilometrów, ukazując ziarna pyłu i strumienie materii. ExoMars Trace Gas Orbiter udoskonalił trajektorię, korzystając z danych z Marte w październiku.
Instrumenty takie jak HiRISE zarejestrowały pokryte pyłem lodowe jądro 2 października. Misja ESA Juice planuje przeprowadzić analizy w listopadzie 2025 r. za pomocą spektrometrów i czujników cząstek.
Wkład ten poszerza perspektywy badawcze, od ultrafioletu po podczerwień.
Hubble wkład w szczegóły wizualne.
Hubble dostarczył szczegółowe zdjęcia 21 lipca 2025 roku, pokazując jądro w kształcie łzy z komą pyłową. Ekspozycja ujawniła powolny obrót i boczne strumienie przekształcone w ogon.
Dane z września wskazały punkty krytyczne na powierzchni uwalniającej materiał. Misja TESS wykryła aktywność w maju 2025 r., dwa miesiące przed oficjalnym odkryciem.
Obserwacje te potwierdzają stabilność bez rozbłysków, w przeciwieństwie do bardziej lotnych komet słonecznych.
Znaczenie dla badań nad powstawaniem planet.
Cometa 3I/ATLAS oferuje nienaruszone próbki z innego systemu, o składzie bogatym w wodę i węgiel. Estima-przypadek Astrônomos podróżował przez miliardy lat, mieszając się z sąsiednimi gwiazdami.
Obserwacje z misji Lucy we wrześniu 2025 roku uwydatniły drobny pył w śpiączce. Vera C. Rubin, w Chile, przyspiesza przyszłe wykrywanie podobnych gości.
- Wstępne badania pochodzą z 14 czerwca 2025 r., za pośrednictwem plików ATLAS.
- Aktywność potwierdzona 2 lipca przez teleskopy Chile i Havaí.
- Rozszerzony ogon jonowy zaobserwowany w listopadzie, jaśniejszy niż 12 mag.
Dane te wzbogacają modele ewolucji galaktyk.
Bieżąca widoczność i ciągły monitoring.
Kometę będzie można obserwować za pomocą teleskopów amatorskich do wiosny 2026 roku w konstelacjach takich jak Virgem i Leão. Jasność Sua stopniowo maleje po peryhelium.
Rede Internacional z Alerta z Asteroides koordynuje globalne śledzenie. Até w grudniu 2025 r. osiągnie 1,8 AU Terra, co ułatwi długoterminowe badania.
Astronomowie przewidują odlot w przestrzeń międzygwiazdową w 2026 roku, w kierunku konstelacji Gêmeos.
