W najnowszym zapisie międzygwiazdowa kometa 3I/ATLAS wykazuje asymetryczną komę
Nowe zdjęcie wykonane przez astrofotografa z Porto Rico ujawnia szczegóły ciągłej aktywności międzygwiazdowej komety 3I/ATLAS, prawie trzy tygodnie po jej przejściu przez peryhelium 29 października 2025 r. Nagranie wykonane 17 listopada o Aguadilla pokazuje obiekt z aktywną komą i wydłużonym ogonem, napędzany ogrzewaniem słonecznym, które uwalnia gaz i pył. Astrônomos podkreślają, że ta obserwacja, opublikowana w SpaceWeather Gallery, potwierdza trwałość komety pomimo oczekiwanej utraty jasności.
Kometa 3I/ATLAS, trzeci międzygwiazdowy gość wykryty w Sistema Solar, porusza się po hiperbolicznej trajektorii z prędkością 221 tys. km/h, pochodzącej z innego układu gwiezdnego miliardy lat temu. Especialistas z NASA i ESA monitorują to zjawisko, aby poznać jego unikalny skład, odmienny od lokalnych komet.
- Cienki ogon jest prowadzony przez wiatr słoneczny, a cząstki są wyrzucane z dużą prędkością.
- Asymetryczna koma wskazuje na zaskakującą emisję materiału po peryhelium.
- Globalne obserwacje dostarczają danych do modeli dynamiki międzygwiazdowej.
Uchwyć szczegóły w Porto Rico
Efrain Morales, astrofotograf pracujący w Aguadilla, wykonał zdjęcie w nocy 17 listopada przy użyciu sprzętu przeznaczonego do obserwacji ciał niebieskich. Zapis uwydatnia cienki i wyraźny ogon będący wynikiem interakcji z wiatrem słonecznym, który wypycha zjonizowane cząstki z jądra.
To zdjęcie pojawia się w kluczowym momencie, kiedy kometa oddala się od Sol, 390 milionów mil od Terra, umożliwiając poranną widoczność w konstelacjach takich jak Virgem.
Struktury obserwowane w śpiączce
Ujawniona na zdjęciu asymetryczna koma sygnalizuje przyspieszoną utratę materii, a gaz i pył są uwalniane z szybkością większą niż w przypadku komet takich jak 2I/Borisov w 2019 r. Astrônomos Należy zauważyć, że jądro utrzymuje stabilną jasność, kontrastującą z szybkim osłabieniem typowym dla obiektów międzygwiezdnych.
Wstępne dane wskazują, że średnica wynosi od 5 do 11 km, a skład jest bogaty w dwutlenek węgla i wodę, co analizowano za pomocą teleskopów takich jak Hubble i James Webb.
Wkłady międzynarodowych obserwatoriów
Projeto Telescópio Virtual w Itália zarejestrował 3I/ATLAS 11 listopada, wykazując wąski ogon jonowy powstały w wyniku interakcji ultrafioletu z uwolnionym gazem. Struktura Essa powstaje, gdy promieniowanie słoneczne jonizuje cząstki, ułatwiając przepychanie przez wiatr słoneczny.
Obserwatoria na Chile, takie jak Gemini Sul, wykonały zdjęcia 3 listopada, ujawniając rozległą komę o długości ponad 56 000 km.
Agência Espacial Europeia planuje wykorzystać misję JUICE do gromadzenia danych między 2 a 25 listopada, natomiast teleskop Tianwen-1 należący do China uzyskał sekwencje w październiku z odległości 30 milionów km.
Ewolucja aktywności poperyhelium
Po peryhelium w dniu 29 października kometa nadal emitowała strumienie pyłu i gazu, widoczne na zdjęciach z 11 listopada wykonanych przez Telescópio Gêmeo z Dois Metros w Espanha. Ogon urósł o trzy miliony km, co jest oznaką ewoluującej geometrii, która sprawia, że obiekt jest lepiej widoczny na porannym niebie.
Zapisy z sondy Mars Reconnaissance Orbiter z 2 października pokazują halo gazu i pyłu, czyli komę, wokół jądra podczas jego przejścia przez Marte.
Rewelacje NASA w transmisji na żywo
NASA zorganizowała wydarzenie 19 listopada w Centro Goddard, w Maryland, aby zaprezentować nigdy wcześniej nie widziane zdjęcia zebrane przez misje takie jak PUNCH, Lucy i MAVEN. Zdjęcia, wykonane pomiędzy wrześniem a październikiem, pokazują kometę znajdującą się w odległości 231–235 milionów mil od Terra, wraz z przelatującą w pobliżu kometą Mars na połączonym widoku.
Instrumenty na Lucy zarejestrowały obiekt 16 września, łącząc zdjęcia, aby uwypuklić krótkie wydłużenie ogona po prawej stronie.
Implikacje dla badań międzygwiezdnych
3I/ATLAS oferuje wgląd w powstawanie w starożytnych układach gwiezdnych, poprzedzających Sistema Solar nawet o 8 miliardów lat. Observações potwierdzają brak sygnatur technologicznych, co wzmacnia klasyfikację jako kometa naturalna.
Najbliższe podejście do Terra nastąpi 19 grudnia na dystansie 269 mln km, bez ryzyka kolizji.
- Teleskopy naziemne śledzą jasność po peryhelium magnitudo 7-8 mag.
- Misje kosmiczne zapewniają trójwymiarowy widok śpiączki i ogona.
- Dane potwierdzają ćwiczenia ostrzegawcze IAWN do stycznia 2026 r.
