Badania pokazują, że woda wewnątrz Ziemi jest znacznie starsza, niż wcześniej sądzono
Niedawne badania starożytnych skał wulkanicznych wykazały, że ponad trzy miliardy lat temu woda odegrała decydującą rolę w budowie jądra Ziemi i napędzaniu aktywności wulkanicznej.
Naukowcy z kilku krajów, pod kierunkiem geochemika Erica Vandenburga z Uniwersytetu w Adelajdzie, zbadali formacje skalne w kratonie Pilbara w Australii Zachodniej. Analiza ujawniła dowody na to, że woda przedostała się do głębokich poziomów planety, przyczyniając się do powstania magm, które utworzyły wulkany, podobne do tych obserwowanych obecnie w „Pierścieniu Ognia” na Pacyfiku.
W tym samym temacie: Erupcja wulkanu na Oceanie Indyjskim odsłoniła magmę z pozostałościami wczesnej Ziemi
Odkrycia opublikowane w czasopiśmie Nature Communications wskazują, że Ziemia posiadała już system ponownego wykorzystania wody, analogiczny do obecnych mechanizmów, nawet w radykalnie odmiennym scenariuszu planetarnym miliardy lat temu.
Geochemik Eric Vandenburg podkreślił, że „badane skały powstały ponad trzy miliardy lat temu, kiedy charakterystyka Ziemi była zupełnie odrębna”. Obecnie recykling wody odbywa się głównie poprzez tektonikę płyt, podczas której woda z oceanów jest wciągana do płaszcza w obszarach zwanych strefami subdukcji.
Jednak w początkowej fazie istnienia planety intensywne ciepło uniemożliwiło płytom tektonicznym pracę w ten sam sposób. To zrodziło pytanie, w jaki sposób wody powierzchniowe zdołały dotrzeć do głębi planety ponad trzy miliardy lat temu.
Więcej na ten temat: Silne wstrząsy na wybrzeżu uderzają w wyspę Flores i uruchamiają syreny alarmowe w Indonezji
Odkrycie transportu wody do starożytnego płaszcza Ziemi
Najnowsze badania wskazują, że nawet bez działania współczesnej tektoniki płyt alternatywna metoda mogła przetransportować wodę do płaszcza. Naukowcy sugerują mechanizm zwany „kroplowaniem”.
W tej dynamicznej, gęstej i nasyconej wodą części zimniejszej skorupy zewnętrznej zanurzyły się i rozpadły na żarzący się dolny płaszcz, zabierając ze sobą wodę. W miarę jak materiał się pogłębiał, uwolniła się woda, tworząc magmy, które napędzały eksplozje wulkanów.
Odkrycie to przyczynia się do rozwiązania jednego z najważniejszych pytań w geologii: kiedy był moment, w którym Ziemia rozpoczęła wymianę pierwiastków pomiędzy swoją powierzchnią a głębokością pod ziemią? Zrozumienie tej cyrkulacji jest niezbędne, ponieważ wpływa ona na wszystko, od manifestacji wulkanicznych i powstawania kontynentów po pojawienie się składników niezbędnych do podtrzymania życia na planecie.
Biorąc pod uwagę rzadkość występowania tak starożytnych formacji skalnych, obszar Pilbara wyróżnia się jako jedno z niewielu miejsc odpowiednich do badania planety w jej początkowej fazie, dzięki niezwykłej ochronie skał.
Dowiedz się więcej: Zniknięcie wody z Marsa można wytłumaczyć na dwa sposoby: utratę przestrzeni kosmicznej i podziemne rezerwy
Analizując ślady chemiczne obecne w tych skałach, eksperci zrekonstruowali wydarzenia sprzed 3,1 miliarda lat. Odkrycia wskazują, że wewnętrzne i zewnętrzne obszary Ziemi mogły wejść w interakcję znacznie wcześniej, niż oczekiwano, ukazując młodą planetę, ale już aktywnie przetwarzającą swoje zasoby wodne.













