Księżyc całkowicie przesłoni tarczę słoneczną nad Europą i Afryką w 2027 roku

Observatório Nacional abre seleção para mestrado e doutorado em Astronomia Foto: Observatório Nacional abre seleção para mestrado e doutorado em Astronomia Crédito: Observatório Nacional abre seleção para mestrado e doutorado em Astronomia

Księżyc całkowicie zasłoni tarczę słoneczną na ponad sześć minut w wybranych rejonach Europy, Afryki oraz Bliskiego Wschodu w dniu 2 sierpnia 2027 roku. Nadchodzące zjawisko astronomiczne zapisze się jako najdłuższe całkowite zaćmienie Słońca obserwowane na Ziemi w XXI wieku.

Niezwykłe ustawienie ciał niebieskich zapewni najdłuższy nieprzerwany okres dziennego mroku zanotowany na powierzchni planety w przedziale czasowym od 1991 do 2114 roku. W punkcie kulminacyjnym faza pełnego zakrycia osiągnie ponad sześć minut całkowitego cienia.

Czas trwania całkowitego cienia przewyższa ostatnie zjawiska astronomiczne

Skala czasowa planowanego zjawiska zdecydowanie przewyższa parametry odnotowane podczas ostatnich podobnych wydarzeń na naszej planecie. Zbliżający się spektakl zaoferuje obserwatorom znacznie dłuższy czas bezpośredniej obserwacji zjawiska niż poprzednie zaćmienia.

Poprzednie widowisko o zbliżonej skali miało miejsce w kwietniu 2024 roku na terenie Ameryki Północnej. Wówczas faza całkowitego zaciemnienia nieba trwała maksymalnie cztery minuty i dwadzieścia osiem sekund.

Układ przewidziany na 2027 rok sprawi, że zamieszkane obszary globu pogrążą się w cieniu na czas znacznie dłuższy niż w trakcie wydarzenia w Ameryce Północnej. Różnica ta zapewni wyjątkowe warunki dla pasjonatów astronomii z całego świata.

Specjaliści wskazują, że przejście cienia rzucanego przez Księżyc zgromadzi rzesze międzynarodowych badaczy wzdłuż pasa obejmującego afrykańskie pustynie oraz kraje basenu Morza Śródziemnego. Cała sekwencja rozegra się w godzinach porannych 2 sierpnia 2027 roku.

Szeroki zasięg geograficzny oraz stabilne warunki atmosferyczne umożliwią przeprowadzenie rzadkich pomiarów zewnętrznej powłoki atmosfery słonecznej. Zebrane dane pozwolą naukowcom na dokładniejszą analizę procesów zachodzących w koronie słonecznej.

Śledź: Sprawdź główne miasta i kraje, w których 12 sierpnia 2026 r. nastąpi całkowite zaćmienie słońca

eclipse solar
eclipse solar – muratart/Shutterstock.com

Ścieżka fazy całkowitej przetnie terytoria na trzech kontynentach

Główny korytarz pełnego zaciemnienia przetnie obszary należące do dziesięciu państw. Trajektoria zjawiska poprowadzi przez następujące kraje:

  • Hiszpania
  • Maroko, Algieria, Tunezja, Libia i Egipt
  • Sudan i Somalia
  • Arabia Saudyjska i Jemen

W wymienionych lokalizacjach mieszkańcy oraz podróżni zobaczą całkowite zniknięcie tarczy słonecznej na porannym niebie. Spadek jasności wywoła nagłe ochłodzenie i stworzy niezwykłą scenerię w środku dnia.

Środowisko astronomiczne wskazuje, że faza całkowita nie obejmie terytorium Ameryki Południowej, w tym Brazylii. Mieszkańcy tej części globu będą musieli podróżować na inne kontynenty, aby osobiście doświadczyć pełnego mroku.

Brak bezpośredniej widoczności fazy maksymalnej w wielu regionach świata nie osłabia zainteresowania placówek naukowych. Obserwatoria z różnych kontynentów już planują wyprawy badawcze w pas całkowitego zaćmienia.

Harmonogram przebiegu zjawiska według czasu brazylijskiego

Wstępne wyliczenia astronomiczne określają początek całego zjawiska na godzinę 04:30 według strefy czasowej Brasílii. W tym momencie cień Księżyca rozpocznie swój kontakt z powierzchnią ziemską.

Przeczytaj też: Zaćmienie słońca w 2026 r. mobilizuje Hiszpanię i Islandię do przygotowań na to rzadkie zjawisko

Moment największego zaćmienia został przewidziany na godzinę 05:23 czasu brazylijskiego. Ostateczne rozejście się cienia i zakończenie spektaklu na Ziemi nastąpi o godzinie 08:49.

Układ ciał niebieskich zapisze się w historii jako jeden z najdłuższych od ponad stu lat

Rekordowy wynik osiągnięty w 2027 roku utrzyma się na szczycie światowych zestawień astronomicznych aż do 2114 roku. Dopiero w XXII wieku Ziemia doświadczy dłuższego zaćmienia na obszarach lądowych.

Poprzednie zjawisko o porównywalnym czasie trwania na lądzie miało miejsce w 1991 roku. Wtedy to doszło do rzadkiego ustawienia ciał niebieskich, które rzuciło głęboki mrok na powierzchnię planety.

Pomiary zgromadzone podczas zjawiska z 1991 roku posłużyły jako kluczowy punkt odniesienia dla współczesnych modeli matematycznych. Te same algorytmy pozwalają dziś z precyzją wyznaczyć przebieg nadchodzącego wielkiego zaćmienia.

Notícias relacionadas