Kometa 3I/ATLAS minie Ziemię w odległości 275 milionów km według NASA

Społeczność astronomiczna śledzi kometę 3I/ATLAS, odkrytą 1 lipca 2025 roku przez system teleskopów ATLAS. To trzeci potwierdzony obiekt, który przelatuje przez Układ Słoneczny z przestrzeni międzygwiazdowej, po 1I/’Oumuamua i 2I/Borisov. Ciało wyróżnia się pochodzeniem, emisjami radiowymi i wysoką prędkością lotu.
Naukowcy zarejestrowali emisje radiowe pochodzące od komety, co wywołało zainteresowanie badaczy. Agencja NASA uruchomiła w tej sprawie swoje procedury obrony planetarnej, by obserwować obiekt z bliska. Obserwacje prowadzą obserwatoria na całym świecie.
Przelot komety to okazja, jakiej dotąd nie było, by zbadać materiał pierwotny z innego układu gwiazd. Sondy kosmiczne i obserwatoria zbierają możliwie najwięcej danych podczas jej podróży przez Układ Słoneczny. Celem jest poznanie składu i pochodzenia obiektu.
Skład i pochodzenie ciała spoza Układu Słonecznego
Naukowcy Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) opisują 3I/ATLAS jako ciało skaliste, które prawdopodobnie oddzieliło się od większego układu gwiezdnego miliony lat temu. Jądro ma od 320 metrów do 5,6 km średnicy i składa się z mieszaniny gazów i pyłu. Jego budowa wyraźnie odbiega od komet typowych dla Układu Słonecznego, co wskazuje na inny proces powstawania.
Wstępne analizy sugerują, że skład chemiczny może wskazać warunki panujące w systemie, w którym kometa powstała. Wysoka prędkość i nachylenie orbity potwierdzają, że nie jest ona związana grawitacyjnie ze Słońcem. Obserwacje nadal doprecyzowują dane o jej strukturze wewnętrznej i o dynamice ogona pyłowo-gazowego.
Sygnały radiowe zarejestrowane w październiku 2025 roku
24 października 2025 roku radioteleskop MeerKAT, znajdujący się w RPA, zarejestrował emisje na częstotliwości 1,6 GHz. Analiza widmowa wykazała zgodność sygnałów z liniami wodoru, pierwiastka częstego w kometach. Intensywność i regularność tych emisji przyciągnęły jednak uwagę badaczy.
Naukowcy szybko wykluczyli sztuczne pochodzenie sygnałów. Według nich aktywność odpowiada procesom naturalnym zachodzącym w jądrze aktywnej komety. Wiatr słoneczny oddziałujący z materiałem komety może wywoływać te emisje, a ich siła wskazuje na stan aktywności większy, niż się spodziewano.
NASA zaprezentowała nowe zdjęcia podczas briefingu
Biuro Koordynacji Obrony Planetarnej NASA zorganizowało konferencję prasową, na której przedstawiono zebrane dane i kolejne etapy globalnej kampanii obserwacyjnej. Briefing odbył się 19 listopada 2025 roku, a agencja pokazała najwyższej rozdzielczości zdjęcie komety, wykonane przez kamerę HiRISE na orbiterze Mars Reconnaissance Orbiter. Zdjęcie powstało 2 października 2025 roku.
Teleskopy Very Large Telescope (VLT) w Chile oraz Hubble zostały skierowane na 3I/ATLAS. Instrumenty te przeprowadzą analizy spektroskopowe, aby ustalić dokładny skład chemiczny komety i wyciągnąć wnioski o jej układzie gwiezdnym pochodzenia.
Kometa nie zagraża Ziemi, a zbliżenie przypada w grudniu
Agencje kosmiczne zapewniają, że trajektoria 3I/ATLAS nie niesie ryzyka zderzenia z Ziemią. NASA poinformowała, że kometa nie zbliży się do planety bliżej niż około 275 milionów kilometrów.
Czytaj dalej: Pył zamiast gazu może napędzać planetoidę 1998 KY26, twierdzą naukowcy
Punkt największego zbliżenia do Ziemi przypadnie 19 grudnia 2025 roku. NASA przypomniała, że to pierwszy obiekt pozasłoneczny obserwowany tak blisko Słońca przez misje poświęcone heliofizyce, co pozwala badać, jak promieniowanie słoneczne oddziałuje na obce ciało.
Teleskop Webba znajduje pyłowy lód w jądrze komety
Dane z 3I/ATLAS są porównywane z obiektami ‘Oumuamua i 2I/Borisov, aby zbudować pełniejszy obraz różnorodności ciał międzygwiazdowych. Każdy nowy gość pomaga doskonalić modele powstawania planet i poprawia zdolność wykrywania obiektów, które w przyszłości mogą stanowić realne zagrożenie.
Badanie opublikowane 2 listopada 2026 roku wskazuje, że Teleskop Kosmiczny Jamesa Webba wykrył w komecie drobne ziarna lodu wodnego zmieszane z dużą ilością pyłu. Według autorów lód ten przypomina materiał z ciał krążących poza orbitą Neptuna, a nie lód typowy dla komet Układu Słonecznego.
Co badacze chcą wyjaśnić dzięki obserwacjom komety
Analiza 3I/ATLAS daje unikalny wgląd w geologię innych układów słonecznych, bo pozwala badać materiał uformowany wokół innej gwiazdy. Naukowcy mogą to robić bez wysyłania sond w tamte rejony.
Ciągły monitoring, zwłaszcza przy użyciu radioteleskopów, uznaje się za kluczowy dla poznania składu i zachowania komety w miarę jej zbliżania się do Słońca i kontaktu z otoczeniem Układu Słonecznego.
Obrona planetarna sprawdzana na żywym obiekcie
Według NASA ten przypadek służy jako poligon w czasie rzeczywistym dla międzynarodowej sieci obrony planetarnej. Wymiana informacji między NASA a ESA wzmacnia współpracę i przygotowuje do koordynowanej reakcji na przyszłe zagrożenia kosmiczne.
Kometa 3I/ATLAS oddala się od Słońca i nie wróci w pobliże Układu Słonecznego. NASA zapowiedziała, że wszystkie dane z obserwacji będą publicznie dostępne.







